Netwerk

Het kán niet waar wezen, dacht ik toen ik Nicky voor de eerste keer sprak. Ze is drager van een gen dat grote kans geeft op jonge leeftijd borst en eierstokkanker te krijgen. Haar moeder, haar oma en andere familieleden zijn inmiddels aan de ziekte overleden. Nicky loopt moet leven met een tijdbom die ooit tot ontploffing komt. Waarom mogen vrouwen met zo’n levensbedreigende ziekte niet zelf kiezen, zelf beslissen over hun eigen toekomst en dat van hun kinderen, vraag ik me af.

Staatssecretaris Jet Bussemaker schiet de vrouwen met het kankergen te hulp. Ze zegt in onze uitzending dat vrouwen als Nicky in aanmerking mogen komen voor embryoselectie. Eindelijk kan voorkomen worden dat hun kinderen ook het gen krijgen dat de dodelijke ziekte veroorzaakt. De uitspraken van de staatssecretaris zorgen voor grote politieke opwinding. De beslissing van de staatssecretaris moet teruggedraaid worden en vrouwen die al zoveel hebben meegemaakt, verkeren weer in onzekerheid over hun toekomst.

Wat mij in dit verhaal raakt is dat er over de hoofden van de betrokkenen een heftige politieke worstelpartij wordt uitgevochten terwijl je op je klompen kunt aanvoelen dat er hoe dan ook een compromis gevonden zal worden.

Met een bewonderenswaardig doorzettingsvermogen heeft Nicky zich ook in die turbulente periode vol ingezet voor de mogelijkheid van embryo selectie. Haar keus om een breuk te maken met het verleden en haar toekomstige kinderen te kunnen behoeden voor het gen dat een dodelijk spoor door de generaties van haar familie heeft getrokken.

Daarom kies ik voor Nicky.

Aart Zeeman


-Dossier embryoselectie

Terug