Home » Uitzending van 2006-06-27 » Nog steeds geen passende hulp voor slachtoffers Schipholbrand

Nog steeds geen passende hulp voor slachtoffers Schipholbrand

Uitzending van 27 juni 2006

Vanavond aandacht voor de slachtoffers van de brand in het detentiecentrum op Schiphol. Hoe gaat meer dan een half jaar na dato met ze? Wat zijn de gevolgen van deze traumatische ervaring? Psychiater Marjolein van Duijl en PvdA-er Piet Straub reageren.

Kritiek
Behandelend psychiater en leidinggevende behandelzaken in het PTSS centrum van de GGZ Groningen, Marjolein van Duijl, heeft kritiek op Minister Verdonk. Die heeft niet gereageerd op een brandbrief die Van Duijl 26 mei stuurde. Daarin vraagt ze de minister om voor 15 juni te reageren op het behandelplan Herstel Project voor Getraumatiseerde Overlevenden van de Schipholbrand.

Voorwaarden
In het behandelplan van de GGZ wordt aangegeven dat voor normaal herstel van de slachtoffers aan een aantal voorwaarden moet worden voldaan: veiligheid, informatieverstrekking, stabiliserende woon- en leefomgeving, sociale steun en toekomstperspectief.

Stagnatie
Tot op heden komt van deze voorwaarden niks terecht. De slachtoffers hebben tot nu toe slechts laagdrempelige ondersteuning gekregen. Dit soort ondersteuning zou de basis moeten vormen voor het kunnen gaan werken aan het herstel van een posttraumatisch stress syndroom. Verder dan die basis komt men nu echter niet.

Stilte
De brief van Van Duijl was niet de eerste roep om opheldering over deze kwestie. In april van dit jaar zijn aan minister Verdonk ook al Kamervragen gesteld over de status en behandeling van de slachtoffers. Ook hierop heeft zij niet gereageerd. De aanhoudende stilte van Verdonk is problematisch. Zonder haar goedkeuring voor het behandelplan, kunnen er geen verdere stappen ondernomen worden.

Verergering
Marjolein van Duijl is van mening dat de behandeling van de slachtoffers niet geloofwaardig is en dat de voortgang van de traumaverwerking stilstaat. Veel van hen hebben regelmatig last van slaapstoornissen, stress, schuldgevoelens en herbeleving. Het gebrek aan behandeling en hun dreigende uitzetting maken deze klachten alleen maar erger.