Netwerk

De 'stadsoorlog' is dé nachtmerrie van grote moderne legers. Dat zegt TNO-onderzoeker Klein Baltink vanavond in Netwerk. Hij werkte mee aan een NAVO-studie over het voeren van een stadoorlog. Deze studie adviseert de Amerikanen bijvoorbeeld niet onmiddellijk met een grote troepenmacht Bagdad binnen te trekken. In Netwerk een reportage.

Te veel slachtoffers
De NAVO-studie schetst verschillende scenario's bij een stadsoorlog: totale vernietiging, frontale aanval, gehele of gedeeltelijke omsingeling ondersteunt met precisieaanvallen. De laatste optie zien we op dit moment in Irak. De VS proberen de vijand te isoleren door omsingeling en precisie-aanvallen. Bagdad binnen vallen kost te veel slachtoffers onder zowel militairen als burgers. Bovendien kunnen militairen in de stad slecht met elkaar communiceren: radioverkeer is vaak onmogelijk door de aanwezigheid van gebouwen. Daarnaast kunnen vijandige militairen zich in burgerkleding verschuilen tussen de gewone burgerbevolking.

Modern jasje
De NAVO-studie kiest voor een middeleeuwse taktiek in een modern jasje: het 'uitroken' en uithongeren van de vijand ondersteund met chirurgische precisie. Straatgevechten kunnen zo worden voorkomen. Het is mogelijk dat de slag om Bagdad op deze manier wordt uitgevochten en dat kan een lange operatie worden.

Stalingrad
Stalingrad is een bekend voorbeeld van een langdurige stadsoorlog. Na zes maanden werden de Duitsers verslagen. Van de 250.000 militairen werden er 110.000 krijgsgevangen gemaakt. Gedurende de slag kwamen twee miljoen mensen om het leven.

Grozny, Tsjetsjenië, is nog een voorbeeld van een wanhopige stadsoorlog. De Russen kozen voor totale vernietiging. Nog steeds is de stadsguerilla niet verslagen ondanks een grote overmacht van Russische militairen en materieel.