Home » Uitzending van 2003-07-14 » Prijs van de recessie: deel 3

Prijs van de recessie: deel 3

Uitzending van 14 juli 2003

Portret van Joke (42). Voor het eerst in haar 20-jarige werkende leven raakte ze in 2002 werkloos. “Wat ik ook netwerk en solliciteer, om allerlei redenen word ik het steeds nét niet. Frustrerend. Een enkel bedrijf is zo eerlijk om mij te melden dat ik te duur ben en ze, gezien de recessie, beter af zijn met goedkopere, jongere krachten.”

Kansen zijn zeer klein
"Ik merk van alles van de recessie. Mijn kansen zijn zeer klein en worden naar verwachting nog kleiner, als ik kijk naar de arbeids- en huizenmarkt. Ondertussen ben ik gelukkig in een fase terecht gekomen dat ik kan zeggen: 'Het komt wel goed, al heb ik werkelijk geen idee hoe.' Deze gedachte berust niet op onverschilligheid of optimistische geluiden uit de politiek. Nee, het is meer een diepe innerlijke overtuiging en wordt gevoed door mijn optimistische karakter."

'U redt het wel'
"De feiten spreken dat tegen, want ik ben een alleen levende kinderloze vrouw waarvan het GAK mij zegt: 'U redt het wel, wij richten ons bij deze grote werkloosheid op de laagopgeleiden, want die hebben het moeilijk. Onze loketten zijn overbezet dus wij moeten keuzes maken.' Tel uit je winst."