Netwerk

Die Joods-Israelische was Likud-aanhanger. Likud erkent geen Palestijnse landrechten, en heeft de oude Groot-Israelgedachte in het partijprogramma staan. Die wil dus niet doen wat voor vrede noodzakelijk is, namelijk ophouden met bezetten, zodat die Palestijnen eindelijk hun leven behoorlijk kunnen organiseren in een eigen staat. Likud wil dus geen vrede, en die vriendelijke beschaafd overkomende vrouw dus ook niet.

De vrouw praatte ook over ‘land geven’ aan de Palestijnen in ruil voor vrede. Die begrijpt dus niet, dat dat land in 1967 door Israel geroofd werd. Likud wenst dat ook niet te begrijpen. De meerderheid der Israeli’s erkent het wereldwijd aanvaarde concept van zelfbeschikking niet, waarin een volk landrechten op een gebied heeft, doordat het daarop woont. Daar hebben ze allerlei redeneringen voor, die – als die op Nederland toegepast zouden worden – ook aan Nederlanders het recht op Nederland zouden ontzeggen. Typisch koloniaal denken, en nog wel in zeer ernstige vorm, omdat het op verdrijven neer komt.

De vrouw redeneerde ook, dat die Palestijnen agressief zouden blijven, want dat waren ze het vorig jaar ook, en 20 jaar geleden ook en 30 jaar geleden ook. Haar stem stokte toen even, en het is ook wel duidelijk waarom. Israel bezet de boel namelijk al 41 jaar, en creeert daar permanent erbarmelijke en mensonterende toestanden, om maar te zwijgen van de voorafgaande geschiedenis. Maar dat wil Lukud weer niet weten, en die vrouw ook niet. Die mensen willen niet weten, dat wanneer je een compleet volk zo lang zo veel aan doet, dat je dan gewelddadige reacties krijgt. In feite is sprake van een diepgaande ontmenselijking van Palestijnen, en in feite van een uiterst diep racisme. Maar dat wordt natuurlijk niet hardop gezegd, zeker voor de camera niet.

Aart Zeeman maakte een fout, door over het interne Hamasgeweld te beginnen. Als mensen onder dergelijke omstandigheden leven, kun je sowieso van alles verwachten. Maar Fatah accepteerde de verkiezingsoverwinning van Hamas in feite niet. En het liet zich ook nog door de VS en Israel bewapenen, om het gezag in Gaza met geweld over te nemen. Dat mislukte. Maar Fatah probeert het momenteel met westerse hulp weer. En Hamas vind ook nog, dat Arafat (Fatah) de Palestijnse zaak tientallen jaren verkwanseld heeft. Die stak ook nog 9 miljard in zijn zak. Ze vinden dat Fatah in ruil voor persoonlijke voordeeltjes collaboreert met de vijand, en dat als gevolg daarvan bijv. alle kindertjes van Hamas al tientallen jaren in de ellende blijven leven.

Het gaat dus bijzonder diep. Ik denk even aan de Amerikaanse rampenfilms, die laten zien dat mensen elkaar al snel naar het leven gaan staan, als de nood aan de man is, en de inzichten over de te volgen oplossing verschillen. En die Palestijnen zitten in feite al sinds de dertiger jaren zwaar in de problemen vanwege de verdrijvingen en de dreigingen. Ik denk niet dat wij westerlingen het veel beter zouden doen. Wij vereren zelf onze verzetshelden, die collaborateurs liquideerden. Oordelen over dit soort zaken is bijzonder moeilijk. Ik vind die morele veroordelingen dus tamelijk goedkoop. Ik vind dat Nederland eerst maar eens moet terugdenken aan het thema ‘morele dilemma’s in oorlog’ uit zijn eigen bezettingstijd, voor er al teveel met vingertjes gewezen wordt.

Aart Zeeman moet een beetje uitkijken, niet al teveel in de lijn-Knevel mee te gaan. Er was ook geen kritische vraag aan die joodse te zien, over Palestijnse rechten. Dat is zwak. Zo krijgt extremisme de kans zich via zijn zonnige kant te profileren, terwijl de huidige situatie zich vooral kenmerkt, door enorme Israelische schendingen van bijna alle bekende vredesbeginselen.. Mogelijk wil Zeeman voorzichtig zijn, maar dat kan ook de richting van karakterloosheid uit gaan, he?..