Netwerk

Hoewel Netwerk meestal tot de betere actualiteiten behoort, was deze rapportage zo extreem subjectief, zo’n indoctrinerend staaltje van calvinisme dat die nauwelijks meer journalistiek kan worden genoemd. Bij de vraagstelling over het Zwarte Blok en de bij de Royal Bank of Scotland aangerichte vernielingen aan een Engelsman die door Netwerk zelf werd beschreven als ‘gerespecteerd’ voerde "keurig en volgzaam" Nederlands schaapburgerschap de boventoon, niet de stem van de waakhond van de democratie. De geheel andere insteek ten opzichte van begrippen als democratie en participeren die in het VK heerst werd erudiet verwoord door deze Engelsman (“bij het verkrijgen van het kiesrecht voor vrouwen zullen ook wel wat ruiten gesneuveld zijn”) die vervolgens door Netwerk als 'onbegrijpelijk' werd afgedaan. Voor een Engelsman vertegenwoordigt het Zwarte Blok slechts een weinig extreem voorbeeld van actief burgerschap, van je mond open doen als 't je niet zint, van je volksvertegenwoordigers dwingen zich te verantwoorden. En de reden dat zij capuchons ('hoodies') en bivakmutsen dragen is om zichzelf te beschermen tegen de ziekelijke drang van de overheid om haar burgers te bespioneren en af te straffen voor het opeisen van hun burgerrechten.

Inmiddels is gebleken dat een man die toevallig onder de demonstranten verzeild raakte en vervolgens overleed, door agenten met knuppels is geslagen. De vernielingen waar men zich over zou moeten opwinden, aldus Netwerk, vallen geheel bij de woede om staatsgeweld in het niet – in Engeland tenminste.

In het VK staat de burger voorop, niet alleen in de cultuur maar ook in de wetgeving. Immers, zonder de individuele burger is er geen staat, geen economie en geen overheid. Als consument is de burger vele malen beter beschermd in het VK dan in Nederland: vrije marktwerking betekent dat bedrijven en ook instellingen als scholen en ziekenhuizen de tevredenheid van hun klanten eerst moeten stellen, waaruit dan winst cq. een betere kwaliteitskaart voortvloeit. Niet de winst, de economie en het stelsel vooropstellen en de klanten afpersen of bedonderen omdat de wet, de rechterlijke macht en de geschillencommissies de bedrijven en instellingen toch wel beschermt. Zo ook voor protest: dit wordt gezien niet alleen als een burgerrecht maar juist als –plicht. Hoewel vernielingen van bezit (NB de RBS is nu publiek bezit dus behoort óók aan het Zwarte Blok) betreurenswaardig zijn, vervullen ze een belangrijke democratische functie, nl. het toetsen van beleid en wetgeving door het volk, laten merken dat er geen draagvlak is. Op deze manier is ook een einde gekomen aan de zeer gehate Poll Tax van Margaret Thatcher. Niet door extreem linksen, niet door oproerige anarchisten maar door schoolhoofden en advocaten en ondernemers die het niet meer pikten. De bijkans fascistische Nederlandse Zorgverzekeringswet had in Engeland ongetwijfeld een zelfde lot gewacht! Wat mij betreft een oneindig gezondere manier van participeren dan één keer in de vier jaar naar de stembus stappen en dan je geweten sussen met de gedachte dat je je plicht hebt vervuld.