Veertig jaar Marokkanen in Nederland
Uitzending van 15 mei 2009
Deze week is het precies veertig jaar geleden dat Marokko en Nederland een overeenkomst sloten over de werving van gastarbeiders. Vanaf dat moment kwam de migratie van Marokkanen naar ons land op gang.
In 1965 woonden er 4500 Marokkanen in Nederland. Inmiddels zijn het er 335.000. In Netwerk het verhaal van de 67-jarige Ali Chouli, die in 1966 naar Nederland kwam, en zijn in in ons land geboren dochter Nora (29). Samen met Chouli gaan wij op bezoek bij zijn eerste werkgever in Nederland.
Foto: privé-bezit familie Chouli.
Er is een boek verschenen over dit onderwerp: 'Harde werkers. Migranten van het eerste uur langs Rijn en Lek 1945-1985'. In dit boek is ook het verhaal van Ali Chouli terug te lezen.
Bekijk hier de hele uitzending van vrijdag 15 mei
In 1965 woonden er 4500 Marokkanen in Nederland. Inmiddels zijn het er 335.000. In Netwerk het verhaal van de 67-jarige Ali Chouli, die in 1966 naar Nederland kwam, en zijn in in ons land geboren dochter Nora (29). Samen met Chouli gaan wij op bezoek bij zijn eerste werkgever in Nederland.
Foto: privé-bezit familie Chouli.
Er is een boek verschenen over dit onderwerp: 'Harde werkers. Migranten van het eerste uur langs Rijn en Lek 1945-1985'. In dit boek is ook het verhaal van Ali Chouli terug te lezen.
Bekijk hier de hele uitzending van vrijdag 15 mei
Reageer
Plaats een reactie
Gastarbeiders
16 mei, 2009 - 09:03De heer Chouli is een aanwinst voor dit land.
"Alle deuren zijn open in Nederland, waarom zou je er geen gebruik van maken? Dus, niet alleen blijven hangen, maar iets doen. En dan krijg je altijd iets terug."
Maar als de dochter van de heer Chouli begint te mekkeren over 'positieve discriminatie', dan heeft ze toch het niveau bereikt van de prinses op de erwt. Het is typerend voor het zoeken naar spijkers op laag water. Met andere woorden er zit in elke discussie over discriminatie iets absurds. Elke allochtoon voelt zijn anderszijn (en ze voelen zich wel degelijk anders) per definitie aan als discriminatie. Maar dat is iets wat aan henzelf ligt. Als iemand 'zich bekeken voelt' op straat of waar ook, dan is dat een projectie van zijn eigen ervaring van 'anderszijn' op anderen.
Als Nederlanders mogen we trots zijn op onze tolerantie. Daar valt niets op af te dingen.
Juist, Hammetje
16 mei, 2009 - 15:29Goede analyse, als je wegloopt van je eigen grond, bekijk dan achteraf hoe positief je het er tegenover vroegere uitzichten ervanaf gebracht hebt. Het slachtoffer gemekker is emotioneel ingegeven door een doorgeschoten mediahype omtrent politiek-correcte schuldgevoelens. De term "positieve discriminatie" is een contradictio in terminis, "tijdelijke discriminatie t.b.v. het algemeen belang" zou een correcter en beter verteerbare omschrijving zijn. Maar van een "tijdelijke discriminatie" willen mensen enkel weten als het om dhimmitude gaat. Tot wanneer de "Zakaat-Wet" in voege zal treden, daarna zal men van een permanente discriminatoire status kunnen spreken. Volgend Vaticaans Concilie draagt dan de naam van onderwerp "Christenen in het Hedendaags Kalifaat". Tolerante atheïsten kunnen daarbij zwaar geschaad worden, tolerantie is immers iets wat men (zélfs op persoonlijk vlak) moet verdíenen. Zelfs in Politiek Dorp Europa zien we dat de christelijke clerus zich eerder aan de zijde van elk ander geloof schaart, dan aan de zijde van secularisten, laïscisten, atheïstische humanisten. Ik wou dat we collectief afstapten van "het-respect-ligt-hier-klaar-per-kilo gevoel", dwing respect af door je daden, ook al moeten dat andere daden zijn omdat je elders bent, en zonder Taqyya. Daar zal dhr Chouli ook wel een ongezouten of gepeperde mening over hebben, maar zeker en vast een warme welkom, mijnheer!