Eenzaam in Nederland
Uitzending van 22 mei 2009
Uit onderzoek blijkt dat drie op de tien Nederlanders zich eenzaam voelen, onder wie veel ouderen. Dat blijkt ook uit de honderden mails en duizenden andere reacties op de uitzending van Rondom Tien: ‘Eenzaam, boos en gefrustreerd in Nederland’.
Er zijn Nederlanders die zich in de wanhoop van Karst T herkennen. Ze zijn diep gefrustreerd en eenzaam. De Rondom 10-redactie kreeg honderden reacties op de uitzendingen ‘Mensen als Karst T.’ van zaterdag 2 mei en ‘Eenzaam, boos en gefrustreerd in Nederland’ van zaterdag 9 mei. Daarin werd de wanhoopsdaad van de 38-jarige alleenstaande Karst T. besproken. Het kostte zes onschuldige mensen het leven. Uit de reacties blijkt dat mensen zich machteloos voelen tegenover allesbepalende instanties. Mensen worden niet gehoord, hebben weinig tot geen dierbare contacten, raken diep gefrustreerd en vereenzamen. “Ook ik had zoiets als Karst T. deed, kunnen doen”, zo schreven diverse mensen.
Volgens het Sociaal Cultureel Planbureau is één tot twee procent van de Nederlandse bevolking ongelukkig tot zeer ongelukkig. Vaak zijn het chronisch zieken, mensen met een psychische stoornis, of mensen die getroffen zijn door veel tegenslag in het leven. Maar ook vele alleenstaanden en bejaarden voelen zich eenzaam.
In veel gemeenten zijn initiatieven ontstaan die daar wat aan proberen te doen, zoals de zogenoemde Van Harte Resto’s. Hier kunnen mensen voor een kleine vergoeding dineren en wijkbewoners ontmoeten.
In Netwerk vanavond één van de briefschrijvers die reageerden op de uitzendingen van Rondom Tien, de 78-jarige Jeanne. Ook gaat Netwerk naar één van De Harte Resto’s. En een interview met deskundige Jenny Gierveld.
Bekijk hier ook andere Netwerk-reportages over Karst T.:
- Vijf dodelijke slachtoffers Apeldoorn - dader overleden
- Drama Apeldoorn: de dag na de aanslag
Bekijk hier de hele uitzending van vrijdag 22 mei.
Er zijn Nederlanders die zich in de wanhoop van Karst T herkennen. Ze zijn diep gefrustreerd en eenzaam. De Rondom 10-redactie kreeg honderden reacties op de uitzendingen ‘Mensen als Karst T.’ van zaterdag 2 mei en ‘Eenzaam, boos en gefrustreerd in Nederland’ van zaterdag 9 mei. Daarin werd de wanhoopsdaad van de 38-jarige alleenstaande Karst T. besproken. Het kostte zes onschuldige mensen het leven. Uit de reacties blijkt dat mensen zich machteloos voelen tegenover allesbepalende instanties. Mensen worden niet gehoord, hebben weinig tot geen dierbare contacten, raken diep gefrustreerd en vereenzamen. “Ook ik had zoiets als Karst T. deed, kunnen doen”, zo schreven diverse mensen.
Volgens het Sociaal Cultureel Planbureau is één tot twee procent van de Nederlandse bevolking ongelukkig tot zeer ongelukkig. Vaak zijn het chronisch zieken, mensen met een psychische stoornis, of mensen die getroffen zijn door veel tegenslag in het leven. Maar ook vele alleenstaanden en bejaarden voelen zich eenzaam.
In veel gemeenten zijn initiatieven ontstaan die daar wat aan proberen te doen, zoals de zogenoemde Van Harte Resto’s. Hier kunnen mensen voor een kleine vergoeding dineren en wijkbewoners ontmoeten.
In Netwerk vanavond één van de briefschrijvers die reageerden op de uitzendingen van Rondom Tien, de 78-jarige Jeanne. Ook gaat Netwerk naar één van De Harte Resto’s. En een interview met deskundige Jenny Gierveld.
Bekijk hier ook andere Netwerk-reportages over Karst T.:
- Vijf dodelijke slachtoffers Apeldoorn - dader overleden
- Drama Apeldoorn: de dag na de aanslag
Bekijk hier de hele uitzending van vrijdag 22 mei.
Reacties
De reactiemogelijkheid is afgesloten
Zekere risicogroepen aanpakken.
22 mei, 2009 - 19:21Als je in Nederland door diverse instanties al jaren van kastje naar de muur gaat, in familierechtsspraak zelfs wordt gelogen in rapporten en ze zelfs als instanties in staat zijn bij ernstige zaken en fouten gewoonweg valse verklaringen op papier te (doen) kwakken hetzij door een advokaat of anderszinds en niemand aan waarheidsvinding wenst te doen, waardoor duizenden kinderen nu ook onterecht zonder vaders werden gezet en vervreemd;
Wat wil die Tweede Kamer dan, de imagootjes beschermen van foutjes instanties en hulpverleners of aanpakken in belang van het kind en vele duizenden gedupeerde meest vaders?
Dan is het gevolg gefrustreerde mensen en vele gedupeerde kinderen waarbij ze letterlijke mishandeling (vervreemding) nog in de hand werken en kinderen zonder rechten hebben gezet onterecht.
Ziekmakend dus.
uitzending 22 mei 2009
22 mei, 2009 - 19:55Complimenten voor uw uitzending. M.i. is dit nog maar het topje van de ijsberg. Een taboe dient doorbroken te worden, hopelijk werkt deze uitzending daaraan mee!
Hulde!
Vereenzaming
24 mei, 2009 - 17:55Drie op de tien mensen voelt zich eenzaam. Een deel daarvan is echt aan het vereenzamen. Gemeenten ontwikkelen programma’s, hooggeleerden roepen dat het erg is en dat het de maatschappij geld kost. Sterken nog ze roepen nu in koor dat het gevaarlijk kan zijn voor ons allemaal. Binnenkort storten zich weer talloze wijzen op dit probleem en aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid promoveren er weer een paar op dit fenomeen. Ze staan allemaal te trekken aan een dood paard. Allemaal symptoombestrijding. Ik heb na Karst niemand horen praten over de oorzaken en heb geen enkele oorzaakgerichte aanpak voorbij zien komen.
Een voorbeeld; Jaren geleden wilden wij onze nooit getrouwde en kinderloze vereenzamende oom naar ons dorp halen om hem na een ernstige ziekte te kunnen helpen. Mantelzorg noemen de gemeenten dat. Er is zelfs een mantelzorgdag voor de inwoners van ons dorp. Om ze een hart onder de riem te steken, ze zijn heel belangrijk in onze vergrijzende maatschappij.
Maar nee dat kan zo maar niet. Uw oom komt helemaal hier niet vandaan. Ja hij is ouder als 65 jaar en we mogen bij de woningtoewijzing voor die groep geen barrières op werpen maar dit gaat echt niet lukken. Er zijn nog zo veel dorpsgenoten die ook in de aanleunwoningen willen. Ook dorpgenoten zonder een urgentie en die u oom wel heeft. Wat denkt u hoe zij reageren als uw oom dat huis krijgt.
Na het opbouwen van een heel dik dossier is het ons pas gelukt onze oom naar ons dorp te halen na een emotioneel gesprek met de wethouder. In dat gesprek is de wethouder gewezen op zijn overtuiging die hij namens zijn partij naar buiten bracht. Ineens kon er gebruik worden gemaakt van één of andere hardheidsclausule die voor 65+ helemaal niet nodig is.
Hoewel er regels zijn kent elke kleine gemeente ambtenaren of medewerkers van woningbouwcorporaties die niet gehinderd door welke regel dan ook schijnbaar willekeurig woningen toewijzen. Is een toewijzing heel erg gevoelig dan publiceren we de woning en de toewijzing gewoonweg niet. Wat niet weet wat niet deert. Het niet publiceren van vrijgekomen woningen en het niet publiceren van de toewijzing is eerder regelmaat dan uitzondering. Laat ik wel direct stellen dat de toewijzing over het algemeen zorgvuldig geschiet. Echter wel vaak eerst het eigen volk uit het dorp.
Nog niet zo lang geleden zag ik op tv een verhaal over een geweigerde bouwvergunning voor een soort kleine aanleunwoning naast een grote vrijstaande bedrijfswoning. De dochter wilde voor haar moeder gaan zorgen maar dan moest moeder wel naast haar dochter gaan wonen i.v.m. de agrarische bedrijvigheid. Dochter kon niet zomaar weg van het bedrijf. De gemeente volledig dwars liggend wilde op die plek geen tweede woning. Dan maar een vereenzaamde moeder een paar dorpen verderop. Hoe zo, we stimuleren en ondersteunen mantelzorg.
De normen worden op deze manier wel heel willekeurig toegepast. Volgens mij ligt daar het probleem. Te veel regels die we dan massaal, ook de overheden zelf, negeren omdat het even niet uitkomt of juist heel rigide gaan toepassen los van het totaal beeld en het landelijke wensbeeld en de normaal geachte waarden.
En dan de gevleugelde term “Precedentwerking”. Totale onzin. Elke beslissing is weloverwogen genomen en kan worden uitgelegd. Geen enkel mens is gelijk dus geen enkel geval is gelijk. Precedenten bestaan in deze sector niet. Gezond verstand wel en daar ontbreekt het weleens aan.