Netwerk

Niet geheel verbaasd, maar toch wel gelukkig verrast lees ik in de overige reacties terug wat mij ook beweegt. Wij wonen alweer enkele jaren in Frankrijk en zijn hier ook een bedrijf begonnen. Dat dit niet altijd over rozen gaat zal geen ondernemer in de wereld verbazen. Wat Netwerk hier heeft neergezet is echter zeer onder de maat en ik herken er eigenlijk niets van. Sinds we in Frankrijk wonen schrijf ik stukkies over ons leven hier welke te volgen zijn via http://vosenfaber.blogspot.com/
Ik nodig de redactie van Netwerk uit om eens te zien hoe het ook kan zonder gemeen en tendentieus knipwerk.

Groet Hans Faber

wji wonen sinds 5 jaar met heel veel plezier in de Montagne Bourbonnaise, hartje Auvergne.De plaatselijke bevolking heeft ons met open armen ontvangen. Toevallig komen wij net van de plaatselijke Marché du Terroir in ons piepkleine dorpje waar we hebben staan lachen met een paar dorpelingen om ons stuntelige Frans van 5 jaar geleden.Om je welkom te voelen moet je je vooral zelf openstellen, je moet de taal leren, je interesseren in de plaatselijke gebruiken en meedoen aan het dorpsleven. Een bedrijf beginnen en, vooral ,in stand houden is niet gemakkelijk want de Franse regelgeving is uitgebreid en soms volledig onoverzichtelijk, overigens ook voor de Fransen zelf. Daarom is een goed bedrijfsplan onontbeerlijk en daarbij hoort ook een onderzoek vantevoren of er wel behoefte is aan je produkt. Vrijwel iedere Nederlander die zich hier in de regio wil vestigen begint een klusbedrijf en/of een gite en dat houdt een keertje op. Je moet niet rekenen op de Auvergnatse autoriteiten want wat de ene partij toezegt wordt door de andere onderuit gehaald. Maar als je je goed voorbereid, weet wat je wilt, bereid bent om materiele luxe in te leveren tegen heel veel ruimte en schitterende natuur, je goed aanpast en een dun Tefallaagje aantrekt, kun je hier een heel fijn bestaan opbouwen.

Wat een ongenuanceerde uitzending, met een rare twist aan het einde.... Om er nog even een religieus tintje aan te geven?

Wij hebben een huis op 4000 m2 grond in de bergen van de Auvergne. Toen we het in 2008(voor de prijs van een luxe caravan) kochten was het een koeienstal. Met nog een halve meter stront over het gehele vloeroppervlak. Bij de oplevering was dat netjes opgeruimd, zoals beloofd door de verkoper. Na krap twee jaar klussen en bouwen is het inmiddels heel prettig bewoonbaar. Met een heerlijke tuin in opkomst. Mede dankzij onze Franse buurman. Die er afschrikwekkend smoezelig en tandeloos uitziet maar een gouden hart heeft en inmiddels een soort vriend is geworden .

Natuurlijk kun je hilarische verhalen schrijven over alles wat er bij een verbouwing fout kan gaan. Er ging ook veel fout. Maar ook veel goed. Niets gaat nu eenmaal vanzelf. "Paris n'est pas construit dans un jour" zegt onze Franse buurvrouw van 80 als ze vindt dat ik te hard werk en te snel wil.

Voor allerlei klussen vragen wij de hulp van Fransen uit de omgeving en betalen hen er vanzelfsprekend voor, een netjes tarief, zoals ook in Nederland voor klussers gebruikelijk.

Wij kennen inmiddels veel Nederlanders die permanent in de Auvergne wonen. Een aantal van hen is geslaagd. Als jullie wat beter gezocht hadden, had je er een paar leuke interviews in je programma kunnen verwerken met mensen die wel een successtory van hun emigratie hebben gemaakt.
Er zijn er ook voor wie het niet is lukt, door allerlei omstandigheden. Soms ligt de oorzaak bij henzelf. Soms is ongeluk of pech aan de orde. Terloops werd in de uitzending gezegd dat 40% van de emigranten terugkeert. Maar dat betekent dus dat 60% zich wel definitief vestigt.
Er zijn twee kanten aan dit verhaal. Mijns inziens werden die niet in de uitzending belicht. Zoals dat bij objectieve journalistiek wel zou moeten.
Doe ons Auvergne liefhebbers een lol en kom nog eens filmen.
En dan niet alleen in de regen voor een uitgebrand bouwval

Sinds enkele jaren als beheerder van een camping in Paulhaguet ( haute loire ) herken ik de verwachtingen van de bevolking om respect te tonen voor de franse cultuur en gebruiken. Mijn advies : bescheiden opstelling en vooral niemand voor de voeten lopen door in het begin zo min mogelijke concurerende activiteiten erop na te houden en je te houden aan de "lokale" regels en gebruiken. Via dat pad kun je langzaam in een positie komen waarin er ook naar jouw ideeen geluistert gaat worden en er wellicht medewerking komt om verdere of andere projecten te realiseren. Belangrijk is aansluitend de juiste sleutel-figuren te vinden en bij je projecten te betrekken omdat die de deuren voor je open kunnen zetten. Mijn ervaring is dat diegene die hier komen wonen met een eigen vermogen die voor de eerste jaren een bescheiden zorgenloze situatie geven, het prima naar hun zin hebben en makkelijk kontakten leggen met de franse bevolking uit deze streek. Vervolgens met diplomatie en veel belangstelling je kennisen-kring onder de bevolking proberen uit te breiden. Om uiteindelijk ook de introduktie te krijgen naar de juiste sleutel-figuren. Dan heb een een prachtige omgeving om in te wonen en werken en vind je de harmonie en natuur die jou naar de Auvergne toegelokt hebben.Zie www.campingfr.nl

Op de meiden na en een paar frienden vind ik Fransen in het algemeen geen prettige mensen.Ik heb daar 5 jaren geleefd.Een mooi land als de fransen niet daar leven,kan het een Goddelijk land zijn.Mischien ten tijde van de Galliers?