Franca Treur: het refomeisje dat opgroeide in Zeeland
Uitzending van 3 december 2009
Franca Treur groeide op in het streng gereformeerde Meliskerke in Zeeland. Maar ondanks haar religieuze jeugd heeft ze het geloof inmiddels vaarwel gezegd. In haar debuutroman Dorsvloer vol confetti schrijft ze over een orthodoxe Zeeuwse boerengemeenschap.
Vanwege haar achtergrond en het thema van haar boek wordt Franca vergeleken met de schrijvers Jan Siebelink en Maarten 't Hart. Toch is ze de eerste vrouw uit een streng religieus milieu die een boek schrijft dat deels geïnspireerd is op haar eigen ervaringen.
Netwerk keert met Franca terug naar het dorp van haar jeugd.
Schrijver Jan Siebelink over het boek 'Dorsvloer vol confetti':
Hoogleraar kerkgeschiedenis Herman Selderhuis legt uit waarom veel mensen kritiek hebben op Franca's verhaal:
Wat houdt de gereformeerde geloofsovertuiging precies in en waarom kunnen mensen dit als beklemmend ervaren?
Bekijk de uitzending van donderdag 3 december.
Vanwege haar achtergrond en het thema van haar boek wordt Franca vergeleken met de schrijvers Jan Siebelink en Maarten 't Hart. Toch is ze de eerste vrouw uit een streng religieus milieu die een boek schrijft dat deels geïnspireerd is op haar eigen ervaringen.
Netwerk keert met Franca terug naar het dorp van haar jeugd.
Schrijver Jan Siebelink over het boek 'Dorsvloer vol confetti':
Hoogleraar kerkgeschiedenis Herman Selderhuis legt uit waarom veel mensen kritiek hebben op Franca's verhaal:
Wat houdt de gereformeerde geloofsovertuiging precies in en waarom kunnen mensen dit als beklemmend ervaren?
Bekijk de uitzending van donderdag 3 december.










Reageer
Plaats een reactie
Its stories are worth a
30 juni, 2010 - 08:29Its stories are worth a read. free ads |job listings|tempurpedic
franca
23 maart, 2010 - 12:54Ik ben zelf opgegroeid in een orthodox gezin met zes kinderen, we gingen/gaan naar het zelfde kerkverband als van Franca`s jeugd.De nostalgie die het boek uitstraalt herken ik helemaal, maar de rest doet me erg zeer. Waarom heeft iedereen het toch altijd over een klein clubje dat zalig zal worden. Nee, het zal een schare zijn die niemand kan tellen. Er wordt zo klein van God gedacht. Wat een wonder dat er nog een uitverkiezing is, anders kon er niemand zalig worden.
Het doet me pijn dat alle normen en waarden die wij als fundament zien van samenleving en gezin, zo worden neergezet. We kunnen ons leven niet zelf uitstippelen, er gebeuren soms dingen waar we geen raad mee weten, maar als we toch nergens heen kunnen met onze vragen en onze zorgen, als we alles alleen moeten doen, dan hebben we het heel zwaar. Te weten dat Iemand alles bestuurt, van al onze problemen afweet, dat is een troost.
herkenbaar
10 januari, 2010 - 20:39Zelf welliswaar niet afkomstich uit bevindelijke hoek , mijn vrouw wel,is er 20 jaar geleden uitgestapt, echter als ik bj schoonfamilie op bezoek kom, merk ik op dat het altijd beklemmend aanvoelt, zie worstelingen van jongere generatie zeg tussen 14 en 25 jaar,in de schoonfamilie, echter leven in zeeuws dorp en sociale controle, maakt het moeilijk om zelf keuzes te maken,angst voor uitstoting en de toorn van God, lukt alleen als je durft te zeggen net als mijn vrouw sorry ik geloof dit niet meer, ik ga naar een andere kerk, ik knip mijn haar, ik draag een broek, geen discussie, maar meer in de mededelingen sfeer!
ben benieuwd naar vervolg op het boek hoe franca haar pubertiet en adolescentie en jong volwassenheid is doorgekomen.
Ik ben ook heel benieuwd
28 januari, 2010 - 15:42Ik ben ook heel benieuwd naar hoe zij haar puberteit en adolescentie heeft ervaren.
dorsvloer vol confetti
15 december, 2009 - 23:29Zelf uit een calvinistisch milieu afkomstig zijnde en een deel van mijn jeugd op Walcheren doorgebracht hebbend is wat Franca Treur schrijft voor mij heel herkenbaar.
De manier van opvoeden die beschreven wordt is -hoe goed bedoeld ook misschien- natuurlijk een vorm van psychische chantage. Toch blijkt ook duidelijk dat Katelijne niets aan liefde tekort komt. Zo is dan toch "de liefde de vervulling der wet", hoe zeer deze uitspraak in de bevindelijke kringen ook verfoeid wordt.
Het is natuurlijk zo dat het godsbeeld naar mate de wetenschap vordert steeds weer herzien moet worden. Dat is door de eeuwen altijd al zo geweest, maar nu die ontwikkelingen de laatste tijd zo snel gaan is dat extra moeilijk. Ik vind dat deze problematiek in het boek goed tot zijn recht komt.
Overigens vind ik het ook een mooie schets van het moderne plattelandsleven. Ook dat alleen al maakt het een alleraardigst boek dat ik zeer de moeite van het lezen waard vond.
dorsvloer vol confetti - reactie op 15 december 2009
8 maart, 2010 - 00:39Ben erg benieuwd hoe Hotze Bergsma dan de liefde van de moeder of vader terugziet voor Kathelijne. Liefde vervulling der Wet? Is dat een lofzang als psalm 119, dat schrijft over de levenskracht die ontstaat door de Torah?
Eindelijk !
4 december, 2009 - 15:03Als het boek in België verschijnt koop ik het zeker ! In 1967 trachtte een Hollandse 'zendeling' mij te bekeren. Ik had de kerk toen al jaren de rug toegekeerd en zou mij -als oud misdienaar- niet meer laten 'vangen' door eender welk geloof of overtuiging. Het leven van Jezus boeide mij wel. 'Hemel en aarde zullen voorbijgaan maar Mijn woorden zullen nooit voorbijgaan' zei Hij. Nogal een gedurfde uitspraak voor iemand die -buiten eens in het zand- nooit één letter geschreven of gedicteerd heeft !! 'Zie, Ik sta aan de deur (van uw hart) een Ik klop. Indien iemand naar Mijn stem hoort en de deur opent.....Ik zal bij hem binnenkomen en maaltijd met hem houden en hij met Mij.' 's nachts dacht ik : 'Ik ga die eens op zijn woorden nemen en Hem binnen laten.(Hij was blijkbaar al aan het kloppen). De dag nadien reed ik met onze bestelwagen en vroeg mij af : Zou die nu gekomen zijn ? Zou die nu in mijn hart wonen ? Ik zat met een vraag. Tot ik plots een stem in mij hoorde zeggen : 'Denkt gij dat Ik een leugenaar ben ?' Vanaf dat moment wist ik het ; Hij is er !! Tot de dag van vandaag. Franca, geef Jezus die kans ook. De hele wereld legt in de macht van de duisternis. Ook de Roomse, de Protestantse, moslims, Hindoes, Jehovah's Getuigen. 'Strijd om in te gaan door de enge poort, want breed is de weg die naar het verderf voert en velen zullen daaheen gaan' zei Jezus. Ik ben de Weg, de Waarheid en het (eeuwige) leven. Maar ik ga uw boek zeker lezen. Succes !!
Bemoediging
3 december, 2009 - 22:12Ik ben blij dat Franca de moed heeft gehad om de donkere kant van deze cultuur neer te zetten.
Ik herken veel van deze cultuur, omdat ik er zelf uit kom, maar toen ik de Here Jezus leerde kennen, ontdekte ik dat die boze blik die ik in Zijn ogen vermoedde, niet vond! Het is een blik die vol Liefde en ontferming mensen uitnodigt. Die uitnodiging is er een van: "Wil je dat Ik je vrijmaak?", zeg ja en Ik maak je echt vrij!!
Gelukkig vindt men ook in deze kringen dat de Bijbel gezag heeft, meer dan dominees, de Bijbel spreekt in dit opzicht duidelijke taal!
Ik wens Franca ook toe dat ze deze vrijheid mag vinden en vol vertrouwen in de Heiland haar toekomst als schrijfster aandurf. De verleiding is groot om nu met sommige anderen in het hoekje te gaan zitten waar je geld verdient aan je eigen donkere schaduw. Dan kun je van deze schaduw gaan houden!
Menno
Refomatorische kant
5 februari, 2010 - 23:11Ik geloof dat mensen uit de refomatorische kringen. Vaak vast
zitten geroest in hun voorouders voor geleerde traditie,dogma's en religie.
Ik weet zeker dat God wil dat alle mensen tot Hem komen.
Hij wil dat alle mensen zicht bekeren. En niet maar een handje vol.
Nee iedereen zijn liefde is zelfs nog Groter dan dit.
Paar bijbel verzen hierover
Johannes 3:16 Want alzo lief heeft God de wereld dat Hij zijn enige geboren zoon gegeven heeft. Opdat een ieder die in Hem gelooft niet verloren gaat maar eeuwig leeft.
Petrus: 3:9
Maar Hij is lankmoedig jegens u, daar Hij niet wil dat sommigen verloren gaan,docht dat llen tot bekering komen.
Deze teksten uit de bijbel zijn tegenstrijdig tegen het denke wat gehandhaafd word in de Refomatorische kringen.
Verder komt Jezus met een goede en blijde boodschap, Hij zei zelfs Ik ben gekomen om leven in overvloed te geven, de duivel is gekomen om te roven en te stelen.
Nu kunt u mischien zeggen ja maar dit zijn zo maar dingen uit de bijbel gehaald. Nou 1 ding weet ik zeker de bijbel staat vol goeds.
Maar mischien moet ons denken eerst veranderd worden zoals paulus mischien zei?????
Mischien kunnen we dan dit gaan geloven.
Ik weet één ding zeker God is Liefde en God is gekomen om ons te redden en ons niet te veroordelen.
Vriendelijke Groet
Gerald
Ik begrijp het meisje wel
3 december, 2009 - 23:06Ik begrijp het meisje wel maar het geloof brengt mij juist vrede en geluk, elke dag opnieuw.
Nooit was ik bang als kind, er waren immers 14 engeltjes die je dekken en wekken en wijzen naar hemelse paradijzen. Het bekende versje. God waakt altijd en toen ik 17 jaar was ben ik gered door een engel toen ik verkracht dreigde te worden. Ik schreeuwde naar boven om hulp want wat kon ik anders. Toen verkleurde de lucht om mij heen en ik voelde warmte in de koude avond. Ik stond perplex. Vergeet ik nooit en nooit meer. Nu ben ik 54 jaar en ik ben dagelijks gelukkig met mijn geloof. Het is goed zo. De vastentijd beleef ik als bezinning en is geen beperking voor mij.
Van de bijbel geloof ik veel maar God straft nooit. Wij zijn niet zondig maar hebben een vrije wil om voor hem te kiezen. Wie zijn medemens beledigt beledigt God en wil je de roos van de hemel bereiken dan moet je over de doorns. Het leven is een leerschool en een uitdaging. Heb het lief. Elke dag weer.
Jammer dat het meisje dit anders voelt. Zonder geloof kan je ook wel goed leven, maar vraag gerust om hulp als je in nood bent. Ga altijd voor het hoogste goed!
vera