Netwerk

Eindelijk een vrouw die het lef heeft om zo'n boek te schrijven. Ja, 'lef'...Want dat heb je er voor nodig. Op een nette, respectvolle manier is er een kijkje gegeven in hoe het reformatorische leven kan zijn. Zelf kom ik uit de Ger.Gem. in Ned. (Zeeland) en vindt dan ook veel herkenning. Op 18-jarige leeftijd ben ik definitief uit de gemeente gestapt. Dat ging niet zonder slag of stoot. Bovendien ben ik ook nog eens lesbisch. Na zo'n beslissing sta je daar dan...alleen. Weg uit de beklemmende, maar toch vertrouwde, omgeving. Je staat alleen in een grote, onbekende wereld, die tot dan toe altijd als boos en gevaarlijk werd bestempeld en waar je ver vandaan werd gehouden. Velen blijven 'een donkere wolk' boven zich houden: Een stemmetje dat zegt dat je donders goed weet hoe het wél hoort. Nergens vinden zij rust. Ik heb die rust echter wel gevonden...gelukkig. Ik ben ervan overtuigd dat goedheid vanuit de mens zélf moet komen en niet vanuit een geloofsovertuiging. Ik ben nu gelukkig getrouwd. Ja, met een vrouw. Maar voor de toorn van God ben ik niet meer bang. Het is maar wat je gelooft...

Veroordeel niet. Behandel een ander zoals je zelf ook behandelt wilt worden, hoe moeilijk dat soms ook is. Heel geijkt, maar o zo waar.

Ik ben zelf opgegroeid in een orthodox gezin met zes kinderen, we gingen/gaan naar het zelfde kerkverband als van Franca`s jeugd.De nostalgie die het boek uitstraalt herken ik helemaal, maar de rest doet me erg zeer. Waarom heeft iedereen het toch altijd over een klein clubje dat zalig zal worden. Nee, het zal een schare zijn die niemand kan tellen. Er wordt zo klein van God gedacht. Wat een wonder dat er nog een uitverkiezing is, anders kon er niemand zalig worden.
Het doet me pijn dat alle normen en waarden die wij als fundament zien van samenleving en gezin, zo worden neergezet. We kunnen ons leven niet zelf uitstippelen, er gebeuren soms dingen waar we geen raad mee weten, maar als we toch nergens heen kunnen met onze vragen en onze zorgen, als we alles alleen moeten doen, dan hebben we het heel zwaar. Te weten dat Iemand alles bestuurt, van al onze problemen afweet, dat is een troost.

Zelf uit een calvinistisch milieu afkomstig zijnde en een deel van mijn jeugd op Walcheren doorgebracht hebbend is wat Franca Treur schrijft voor mij heel herkenbaar.

De manier van opvoeden die beschreven wordt is -hoe goed bedoeld ook misschien- natuurlijk een vorm van psychische chantage. Toch blijkt ook duidelijk dat Katelijne niets aan liefde tekort komt. Zo is dan toch "de liefde de vervulling der wet", hoe zeer deze uitspraak in de bevindelijke kringen ook verfoeid wordt.

Het is natuurlijk zo dat het godsbeeld naar mate de wetenschap vordert steeds weer herzien moet worden. Dat is door de eeuwen altijd al zo geweest, maar nu die ontwikkelingen de laatste tijd zo snel gaan is dat extra moeilijk. Ik vind dat deze problematiek in het boek goed tot zijn recht komt.

Overigens vind ik het ook een mooie schets van het moderne plattelandsleven. Ook dat alleen al maakt het een alleraardigst boek dat ik zeer de moeite van het lezen waard vond.

Als het boek in België verschijnt koop ik het zeker ! In 1967 trachtte een Hollandse 'zendeling' mij te bekeren. Ik had de kerk toen al jaren de rug toegekeerd en zou mij -als oud misdienaar- niet meer laten 'vangen' door eender welk geloof of overtuiging. Het leven van Jezus boeide mij wel. 'Hemel en aarde zullen voorbijgaan maar Mijn woorden zullen nooit voorbijgaan' zei Hij. Nogal een gedurfde uitspraak voor iemand die -buiten eens in het zand- nooit één letter geschreven of gedicteerd heeft !! 'Zie, Ik sta aan de deur (van uw hart) een Ik klop. Indien iemand naar Mijn stem hoort en de deur opent.....Ik zal bij hem binnenkomen en maaltijd met hem houden en hij met Mij.' 's nachts dacht ik : 'Ik ga die eens op zijn woorden nemen en Hem binnen laten.(Hij was blijkbaar al aan het kloppen). De dag nadien reed ik met onze bestelwagen en vroeg mij af : Zou die nu gekomen zijn ? Zou die nu in mijn hart wonen ? Ik zat met een vraag. Tot ik plots een stem in mij hoorde zeggen : 'Denkt gij dat Ik een leugenaar ben ?' Vanaf dat moment wist ik het ; Hij is er !! Tot de dag van vandaag. Franca, geef Jezus die kans ook. De hele wereld legt in de macht van de duisternis. Ook de Roomse, de Protestantse, moslims, Hindoes, Jehovah's Getuigen. 'Strijd om in te gaan door de enge poort, want breed is de weg die naar het verderf voert en velen zullen daaheen gaan' zei Jezus. Ik ben de Weg, de Waarheid en het (eeuwige) leven. Maar ik ga uw boek zeker lezen. Succes !!