Netwerk

Al vinden de vrouwen en kinderen in een polygaam gezin zelfs een half tehuis, toch is het beter dan dat zij helemaal geen tehuis hebben. Bovendien had een gemeenschap waarvan het mannelijke deel duidelijk in aantal afnam er dringende behoefte aan om dit aantal door alle mogelijke middelen te verhogen. Daarom was het ook noodzakelijk dat de weduwen een tehuis kregen zodat zij konden bijdragen tot versterking van het aantal leden van de gemeenschap. De morele kant van de kwestie is niet te onderschatten.
De oorlog had de mannelijke bevolking gedecimeerd en het aantal vrouwen overtrof dat van de mannen. Deze overmaat zou, indien haar geen tehuis was bezorgd, tot zedenbederf hebben geleid dat voor een beschaving als die van de islam, welke op zedelijkheid berust, het grootste gevaar is.

De oorlogskwestie is niet eigen aan één eeuw of één land. Het is een kwestie die de gehele mensheid voor alle komende eeuwen raakt. De oorlog moet altijd een bron van vermindering van het aantal mannen zijn, terwijl het relatief een vermeerdering van het aantal vrouwen teweegbrengt. Er moet door al degenen die het goed met de mensheid menen, een oplossing van het probleem van de overmaat van vrouwen boven mannen worden gevonden. Monogamie is onder normale omstandigheden ongetwijfeld de juiste regel van het leven, maar wanneer er door het overschot aan vrouwen abnormale omstandigheden in het leven worden geroepen, faalt de monogamie en alleen door een beperkte polygamie kan deze moeilijkheid worden opgelost. Europa ziet zich momenteel met dit vraagstuk geconfronteerd, onafhankelijk van de oorlog en de oorlog vergroot de ernst daarvan. Er kunnen beroepen voor vrouwen worden opengesteld om hen in staat te stellen de kost te winnen; de islam heeft de vrouw nooit van de gelegenheid uitgesloten om enig beroep uit te oefenen. Maar de grote moeilijkheid van het vraagstuk is niet de zorg voor brood, maar de zorg voor een gezinsleven en dat vraagstuk kan zonder polygamie niet worden opgelost.

Deze conclusie wordt bevestigd, wanneer wij de historische omstandigheden, die de tijd van de openbaring van dat hoofdstuk met zich bracht, in overweging nemen. Het was een tijd waarin de moslims gedwongen waren voortdurend oorlog te voeren tegen een vijand, die er op uit was om hen uit te roeien. De kostwinners moesten tegen de vijand te velde trekken en velen sneuvelden in de ongelijke oorlogen die de kleine groep moslims tegen overweldigend grote krijgsmachten voerde. Vrouwen verloren hun dierbare echtgenoten en kleine kinderen hun liefhebbende vaders en er moest voor deze weduwen en wezen gezorgd worden. Indien zij aan de willekeur van de omstandigheden overgelaten waren, zouden zij omgekomen zijn. De gemeenschap zou dan zo verzwakt zijn dat het onmogelijk zou zijn om de strijd te overleven, of vol te houden. Juist onder die omstandigheden werd het vierde hoofdstuk geopenbaard, het hoofdstuk dat toestaat meer dan één vrouw te huwen, opdat de weduwen en de wezen een onderkomen zullen vinden.

“Indien u vreest”, aldus de openbaring, “dat u niet rechtvaardig jegens de wezen kunt handelen, huw dan vrouwen (de moeders van de wezen) tot vier toe, mits u maar rechtvaardig bent jegens allen van haar.”

Dat met vrouwen hier de moeders van de wezen worden bedoeld, is, zoals eerder is gezegd, duidelijk aangetoond door vers 4:127. Men zou misschien zeggen dat er andere maatregelen tot onderhoud van weduwen en wezen konden worden getroffen. Maar een huiselijk leven kon hun op geen andere wijze worden gegeven en het huiselijke leven is de ware bron waaruit al die goede eigenschappen, liefde en toegenegenheid voortvloeien, welke het grootste bezit zijn van het maatschappelijke leven en de beschaving. De islam baseert zijn beschaving op het huiselijke leven. Onder bijzondere omstandigheden, wanneer monogamie de weduwen en wezen geen tehuis kan bezorgen, staat hij polygamie toe om hen dat voordeel te verleNEN.

Moslimmannen trouwen met meerdere vrouwen, westerlingen gaan vreemd en/of houden een open relatie erop aan, de vele echtscheidingen voor een andere vrouw/man (met alle negatieve gevolgen voor de kinderen van dien). Is deze situatie dan veel beter? En wat is er achterlijk aan polygamie als alle betrokken er vrede mee hebben? Polygamie en monogamie; de 1 is niet beschaafder dan de ander, noch is de ene achterlijker dan de ander. Wat je eventueel wel als achterlijk kan beschouwen is dat de vrouw niet kan trouwen met meerdere mannen maar dat een man dit wel kan. Dit is uiteraard scheef en niet eerlijk maar ook niet realistisch. Ooit gehoord van een vrouw die meerdere mannen op nahield en dat alle mannen hier vrede mee hadden? Ik niet, simpelweg omdat de wereld niet zo in elkaar zit.

Uit de rapportage blijkt maar weer dat de Islam een religie is met achterlijke culturele gewoonten.
Duidelijk blijkt ook dat wanneer het aantal moslims een bepaalde kritische massa aanneemt zij hun eigen gang gaan en zich niets meer aantrekken van de wetten en gebruiken van het gastland.
Wel alle lusten van het Westen maar niet de lasten!!
Het wordt hoog tijd dat Wilders de verkiezingen met grote een grote meerderheid gaat winnen!