Home » Uitzending van 2010-01-21 » Geen aangifte uit angst voor represailles

Geen aangifte uit angst voor represailles

Uitzending van 21 januari 2010

Geen aangifte uit angst voor represailles
Tweederde van het zorgpersoneel krijgt te maken met bedreigingen en geweld tijdens het behandelen van patiënten. Toch doet het merendeel van de medewerkers geen aangifte van bedreigingen en intimidatie uit angst voor represailles van de daders.

Gedwongen reanimatie
Op 8 januari werden artsen in het Lievensberg-ziekenhuis in Bergen op Zoom ernstig bedreigd door familieleden van een Marokkaanse vrouw die met een hartinfarct het ziekenhuis werd binnen gebracht. Het verpleegkundig personeel voelde zich dermate bedreigd dat zij zich gedwongen voelden om door te gaan met reanimeren ondanks het feit dat de vrouw al overleden was.

Met de dood bedreigd
Vrijdag werden medewerkers van de spoedeisende hulp van het Radboudziekenhuis in Nijmegen met de dood bedreigd door twee jongens van 18 en 19 jaar. Ze hadden eerder op hun scooter een vijftigjarige man doodgereden.

Angst voor aangifte
Het ziekenhuis in Bergen op Zoom doet geen aangifte tegen de relschoppers, het Radboudziekenhuis twijfelt nog. Het zorgpersoneel is huiverig voor het doen van aangifte uit angst voor nieuwe bedreigingen wanneer de persoonsgegevens van de medewerkers tijdens een rechtszitting openbaar worden.

In Netwerk aandacht voor dit groeiende probleem. In de uitzending onder meer reacties van het Radboudziekenhuis, een medewerker van de eerste hulpafdeling en de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen (NVZ).

Het Kenniscentrum Veilige Zorg heeft een handleiding opgesteld voor het doen van aangifte door hulpverleners.

Foto, ANP

Share |

Reacties

De reactiemogelijkheid is afgesloten

Agressie tegen hulpverlenders

22 januari, 2010 - 06:38

Ja je mag idd hulpverleners en politie niet over een kam scheren. Het probleem is dat de overheid zich tegen de bevolking heeft gekeerd en ambtenaren elkaar de hand boven het hooft houden. Rechercheurs die eerlijk zouden moeten zijn beinvloeden structureel verklaringen, zonder dat ze daar ooit voor vervolgt worden, terwijl het in de wet wel een zwaar misdrijf is waar max. 8 jaar op staat. Zelfs de minister, korpsleiding en hoofd officieren en rechters en ombudsman accepteren dat en houden dat de hand boven het hooft. De corruptie vierd daar door zegen. Ik loop nu zelf al sinds 4 jaar met een post traumatisch stress syndrome rond door dingen die op een politie bureau zijn gebeurt, maar je kunt klagen tot in eeuwigheid maar je word overal genegeerd. Ik ben veroordeeld voor een misdrijf waar ik een waterdicht alibi voor heb, van politie agenten en getuigen en feiten. De angst waar ik al jaren mee rond loop heeft voor een intense haat gezorgt tegen politie en overheid. De meeste van u kennen misschien alleen het woord haat en misschien een definitie ervan, maar het gevoel haat is bij niemand in dat hele overheid systeem bekend. En eens gaat dat ook fout als ik een keer aangehouden word op straat voor een controlle of zo, ja ik kan niet weten wat er nog meer de bedoeling is van die aanhouding. Probleem is dat je haat niet onder controlle hebt, het is een status van angst waar je in terecht komt. Ik probeer zoveel mogelijk in het buitenland te verblijven, omdat ik niet wil dat het fout gaat. Maar ik durf te wedden dat als het wel een keer fout gaat dat ze het weer zullen uitleggen als agressie tegen hulpverleners, maar niet zullen vertellen in de pers hoe ze zelf tekeer zijn gegaan en wat de oorzaak werkelijk is.

Wil je de agressie tegen overheid en hulpverleners aanpakken, dan zul je een organisatie moeten opzetten die zich bezighoud met het aanpakken van de wan en misdaden van ambtenaren, welke organisatie los staat van de overheid.

Ik bedreigde niet, NationaleOmbudsman hielp me wel, maar...

26 januari, 2010 - 12:00

maar... wat had het voor nut? als ik, ook volgens dhr Brennikmeijer, terecht over mijn behandeling door onze "Hulpverleners" klaagde, die me ondanks vele verzoeken medicijnen weigerden te verstrekken voor mijn chronische aandoeningen?

Vanuit mijn principiële overtuiging dat zo iets in Nederland niet door de beugel kon, heb ik in 2006 wellicht als een van weinigen de moeite nam over dergelijke misstanden langs een formele weg te klagen.

En wat is het uiteindelijke resultaat?

Na vele maanden heen-en-weer schrijven volgde de uitspraak van de Nationale Ombudsman die mijn klachten terecht vond.

Maar wat verder: hielden deze misstanden na die uitspraak op te bestaan? Komen de artsen, apothekers en andere medische dienstverleners om dientengevolge, naast hun door minister Klink voorgenomen inkomsten "verlaging" (u leest dit tegenwoordig op alle voorpagina's van landelijke media :(), ook eens over eigen arrogante collega's te klagen?

Nee, hoor: sinds de uitspraak kom ik juist steeds meer dergelijke "hulpverleners" die uit hun lui stoel niet los te krijgen zijn en die schijt hebben (sorry voor deze uitdrukking) dat je als patiënt met je hele gezin met problemen rond blijft lopen en van het kastje naar de muur wordt gestuurd !

Pas ook gebeurd bij een ziekenhuis annex "dienstdoende" apotheek in Harderwijk en een neuroloog-in-opleiding bij het St.Radboud ZH te Nijmegen.

Klagen nog een keer? Daar heb ik weer gedaan. Maar Nooit antwoord terug gekregen.

maar weer klagen zal ik niet meer doen!

Agressie tegen hulpverlenders

23 januari, 2010 - 00:34

Dag Rob,

Ik ken jou en de waarheid niet, maar ik ben zelf als nu 51-jarige huisvrouw vroeger ook zeer onheus behandeld door de politie in de tijd van een huwelijk met een zeer agressieve psychopaat en ook nog eens wonend in een achterstandsbuurtje waar ik helemaal niet thuishoor.
Dit buurtje en de houding van de politie hebben me veel trauma's opgeleverd, maar uiteindelijk ben ik er helemaal zelf uitgekomen, ik veracht ze evenwel nog steeds, de politie (mavoklanten) en het buurtje (white trash en laag opgeleide marokkanen en Joegoslaven, en borderliners, retards etc. etc.).
Het heeft mijn leven zwaar beïnvloedt en zeer zeker ook mijn manier van denken. Ook het leven mijn oudste zoon, met ADHD, is hier gevormd. Maar ik heb gevochten als een terriër en zal dat zeker nu, nu ik ouder ben, blijven doen.
Ik weet niet hoe oud je bent, maar ik wens je kracht en wijsheid met de jaren.
En ja, zelfs in dit buurtje in Brabant wordt kleine kinderen geleerd te roepen "Rotterdam, hooligans!" Het is geen kreet meer van de harde kern van Feyenoord, maar van een soort verzet tegen de politie en de overheid. Laten we eerlijk wezen: van belastingdienst tot UWV, van politie tot Jeugdzorg etc., ze doen toch helemaal niets meer goed, je kunt ze blijven bellen, ze komen hun afspraken niet na, alles gaat de soep in, je moet ze constant in de gaten houden....

Groet, Rian

Geweld tegen zorgpersoneel

22 januari, 2010 - 01:43

Misschien is een stukje van het probleem wel dat in nieuwsuitzendingen e.d. zorgpersoneel én politie allebei benoemd worden als hulpverleners.

Politieagenten zijn zeker geen hulpverleners, het zijn "speurders" naar strafbare feiten en handhavers van de wet. En oh jee, als iemand iets tegen hen zegt of doet, dan zijn ze oh zo zielig. Kijk maar naar de strandrellen in Hoek van Holland. Zelf schieten ze iemand dood , maar ze staan in de rij om anderen te beschuldigen, zelf konden ze natuurlijk niet anders, en niemand wordt vervolgd. En ze hebben er trauma's etc. aan overgehouden. Dan hadden ze gewoon een andere baan moeten kiezen, ze zijn net zo min zielig als alpinisten die neerstorten of autocoureurs die verongelukken.

Staan ze er wel eens bij stil hoe dominant ze zichzelf gedragen en hoeveel trauma's ze anderen bezorgen? Middadiger en politieagent zijn 2 zijdes van dezelfde medaille.

Als de politie in een adem met hulpverleners wordt genoemd, dan kan het zijn dat voor groepen mensen hulpverleners dus een soort politieagenten worden (het draagt allemaal een uniform).

Als ik in journaals voor de zoveelste keer weer eens dit item breed uitgemeten krijg, ga ik wat anders doen, ik word er niet goed van. Net als van het Friese gedoe over schaatsen en het strooizout overigens (in journaals).
Politieagenten moeten niet zo zielig doen, en échte hulpverleners moeten eens wat "weerbaarheidstraining" krijgen.

Geen aangifte uit angst van represailles

21 januari, 2010 - 22:38

Jammer dat dit eenzijdig wordt belicht. Deze zaken liggen nogal erg moeilijk. De zaak agelopen week in Nijmegen is een duidelijke zaak waarschijnlijk. Maar dat zal een onderzoek duidelijkheid in kunnen krijgen. Altijd aangifte doen naar de agressor. Maar wat als de agressor nu de hulpverlener zelf is! Want de cijfers hierover vind je niet maar deze zijn er degelijk. En hiervan zult u schrikken. Melding maken van deze gewelddadigheden door hulpverleners worden niet gemeld door patient vanwege deangst voor deze beroepsgroep, aantoonbare harde feiten. We spreken over duizenden gewelds gevallen ieder jaar door hulpverleners met in sommige gevallen en in slechtse geval een niet natuurlijke dood. Dit verdwijnt in de doofpot en eventueel met medewerking van het Openbaar Ministerie. Patienten die slachtoffer zijn door deze beroepsgroep en we spreken over duizenden. En dan willen we het niet hebben over bejegening. Deze gedragingen leiden tot een reactie gedrag. Daarom zijn zaken niet vergelijkbaar. Ook is het eerlijker om ook de juiste personen uit te nodigen voor dit soort discussies. Maar we weten dat dit niet gebeurt en daardoor onjuiste informatie wordt verstrekt. Maar een feit is gewoon aangifte doen als er misdrijf gepleegt wordt door een burger naar hulpverlener en van hulpverlener naar de burger! Gelijkwaardige behandeling , artikel 1 van de Grondwet. Maar ik kan u beloven dat gedragingen van hulpverleners nog helemaal niets is vergeleken met de afgelopen 2 situaties afgelopen week , in Bergen op Zoom en Nijmegen. En Nijmegen is herkenbaar in zijn schadelijk gedrag naar patienten, slachtoffers en nabestaanden. En ook naar de second victims , hun eigen beroepsgroep. Maar dit is een landelijk verhaal helaas. De NVZ en andere organisaties zijn hiervan op de hoogte. Maar deze doofpotcultuur houd geen stand en burgers reageren terug. Actie reactie noem je dit.

rechtzaak

21 januari, 2010 - 20:45

Ik heb ook agressie meegemaakt. Het ging om een familielid die erg agressief was en ik mij zeer bedreigd voelde.
de bewaking is erbij betrokken geweest en hebben mij echt gestimuleerd aangifte te doen, omdat we dit gedrag niet kunnen tolereren in het ziekenhuis.
Ook andere vpk zijn bedreigd. Collega heeft ook aangifte gedaan.
Ik heb aangifte gedaan en bijna een jaar later kwam er een rechtzaak, ik werd als getuige opgeroepen.
Deze man werd vrijgesproken.
Het gaat niet in je koude kleren zitten. Ook weinig steun vanuit het ziekenhuis. Ik doe dit nooit meer!!

Ambulanceverpleegkundige in

21 januari, 2010 - 20:28

Ambulanceverpleegkundige in Amsterdam. Tot voor kort was het mogelijk in geval van bedreiging tijdens het werk anoniem aangifte te doen; er werd dan ingevuld 'verpleegkundige VZA, GGD of uitzendbureau'. Nu kan dat niet meer.
Naam en andere persoonlijke gegevens moeten nu worden opgenomen in de aangifte. Daardoor is men bekend bij de dader. Geeft een zeer onveilig gevoel.

Solidariteit met personeel van de hulpverlening!

21 januari, 2010 - 21:16

Het is toch van de gekke. Wat jij beschrijft is gedwongen verkeren tussen twee vuren. de vuistlag van de patient en de inadeguate regels van de overheid.

Dit lijdt tot dit ............., uw kleinkinderen

21 januari, 2010 - 19:07

Voor mensen die nog hoop hebben, een frisse kijk in een ongure samenleving.

http://www.youtube.com/watch?v=pCtm10jWCzM

hulpverleners

23 januari, 2010 - 00:47

Ach, u ook al? PVV?

Ik ben atheïst en ik zou willen dat iedereen eens op eigen kracht ging varen i.p.v. zich afhankelijk te maken van middeleeuwse godsdiensten (ook de katholieken en de protestanten etc.!).

Er is geen GODJE! Niet voor mensen uit het Midden-Oosten, niet voor Europeanen, Amerikanen en Aziaten, VOOR NIEMAND.
You're on your own!

« eerste‹ vorige12volgende ›laatste »