Inspectierapport Jeannette Unlandt: wanbeleid bij zorginstelling
Uitzending van 21 mei 2010
Deze week verscheen een rapport van de Inspectie voor de Gezondheidszorg over de meervoudig gehandicapte Jeannette Unlandt, die door een ongeluk in 2009 overleed. In oktober 2008 werd Jeannette in bad gedaan door een begeleidster van de instelling waar zij op dat moment woonde.
Eerder mishandeld
De begeleider liet Jeannette minuten lang alleen en toen zij terugkwam, lag Jeannette onder water: het scheelde niet veel of de gehandicapte vrouw was verdronken. Eerder al werd Jeannette mishandeld door hulpverleners van een andere instelling.
Vechten voor het leven
Jeannette werd zo snel mogelijk uit bad gehaald, maar in plaats van dat Jeannette op haar zij werd gelegd, werd zij in een rolstoel geplaatst. Daarna raakte Jeannette in coma. Na het ongeluk gaat de gezondheidssituatie van Jeannette steeds verder achteruit. Ze krijgt longontsteking en vecht voor haar leven. Vorig jaar juli overlijdt zij op 27-jarige leeftijd.
Strengere controle
Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Hoe is het toezicht in verschillende instellingen? Moet er strenger gecontroleerd worden door inspecties? Netwerk wist als eerste de hand te leggen op het rapport van de Inspectie voor de Gezondheidszorg waaruit een onthutsend beeld naar voren komt van wanbeleid bij de betrokken zorginstelling wat uiteindelijk leidt tot het in coma raken van Jeannette.
In Netwerk praten we hierover met Leo Unlandt; de vader van Jeannette. Verder een studiogesprek met Jo Terlouw, directeur van de belangenvereniging voor verstandelijk gehandicapten en hun familieleden KansPlus.
Bekijk de eerdere Netwerk-reportages over Jeannette Unlandt:
Gehandicapte vrouw in coma
Mishandelde gehandicapten
Is er iets veranderd in de gehandicaptenzorg?
Meer weten? Achtergrond van de zaak Jeannette
Eerder mishandeld
De begeleider liet Jeannette minuten lang alleen en toen zij terugkwam, lag Jeannette onder water: het scheelde niet veel of de gehandicapte vrouw was verdronken. Eerder al werd Jeannette mishandeld door hulpverleners van een andere instelling.
Vechten voor het leven
Jeannette werd zo snel mogelijk uit bad gehaald, maar in plaats van dat Jeannette op haar zij werd gelegd, werd zij in een rolstoel geplaatst. Daarna raakte Jeannette in coma. Na het ongeluk gaat de gezondheidssituatie van Jeannette steeds verder achteruit. Ze krijgt longontsteking en vecht voor haar leven. Vorig jaar juli overlijdt zij op 27-jarige leeftijd.
Strengere controle
Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Hoe is het toezicht in verschillende instellingen? Moet er strenger gecontroleerd worden door inspecties? Netwerk wist als eerste de hand te leggen op het rapport van de Inspectie voor de Gezondheidszorg waaruit een onthutsend beeld naar voren komt van wanbeleid bij de betrokken zorginstelling wat uiteindelijk leidt tot het in coma raken van Jeannette.
In Netwerk praten we hierover met Leo Unlandt; de vader van Jeannette. Verder een studiogesprek met Jo Terlouw, directeur van de belangenvereniging voor verstandelijk gehandicapten en hun familieleden KansPlus.
Bekijk de eerdere Netwerk-reportages over Jeannette Unlandt:
Gehandicapte vrouw in coma
Mishandelde gehandicapten
Is er iets veranderd in de gehandicaptenzorg?
Meer weten? Achtergrond van de zaak Jeannette
Reacties
De reactiemogelijkheid is afgesloten
hartverscheurend
22 mei, 2010 - 22:40ik zou bijna janken ik heb gebeden dat dit niemand moet overkomen zelfs je vijand
Reactie 2: Uitzending wanbeleid bij zorginstellingen
22 mei, 2010 - 17:22http://www.youtube.com/watch?v=Ot8YGiRtB7U
Mijn reactie betreffende wanbeleid bij zorginstellingen
22 mei, 2010 - 16:57Voor de Nederlandse regering.
Autism is a complex and inadequately understood disability with a wide range of manifestations. Childeren and adults with autism and, indeed, those living with disabilities in general have a double burden. In addition to the daily challenges of their disability, they must also cope with the negative attitudes of society, inadequate support for their needs and, in in some cases, blatant discrimination.
The United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities, whitch entered into force in May 2008, is a powerful tool te redress such situations. It aims to promote equal ejoyment of all human rights and fundamental freedoms by persons with disabilities. As of today, 144 countries have signed the Convention and 83 have ratified it.
World Autism Awareness Day is dedicated to creating greater understanding about autism and promoting universal adherence to the United Nations Convention. By combining research and awareness-raising efforts, we can provide adults and childeren with disabilities such as autism the protection, support and full membership of an inclusive society.
Let us remember that each of us can take on that responsibility. let us join persons with autism, their families and their advocates in a community of voices for greater awareness and understanding. let us also look within and re-evaluate our attitudes and those of our societies so we can remove the prejudices that discriminate against persons with disabilities. let us dedicate ourselves to creating a fair and caring society that effords true dignity and rights for all.
New York, 2 april 2010
Signed by
Secretary-general Ban Ki-moon
http://www.youtube.com/user/unitednations#p/search/1/wpsI20cC4q0
P.S. Het is inderdaad het topje van de ijsberg, uit betrouwbare bron.
TUSSEN DE REGELS VAN HET LEVEN ZIET U DE WAARHEID
22 mei, 2010 - 10:48Ben zelf vader van een "verstandelijk" gehandicapt kind en weet ongeveer hoe het er aan toe gaat.
Heel veel LICHT en KRACHT geef ik voor vele verzorgers en begeleiders die met deze ZWAAR gehandicapten omgaan.
Is er wel eens afgevraagd hoe de zwaar gehandicapten denkt, voelt,
INNERLIJK verdriet heeft en zich zelf graag dood wenst?
Sterker nog, heb zelf tijden gehad dat ik het kind dood wenste, laat die vader eens eerlijk zijn.We moeten toegeven dat zo'n leven harstikke zwaar is en voor dat kind ben ik blij dat ze in de kosmos vertoeft, en dat ze de tijd (?) neemt om weer "normaal"te zijn.
Is onze emotionele oordeel te zwaarwegend om de begeleiders in Breda (en waar nog meer) aan te rekenen van fouten? Mijnsinziens een genade Gods die dit heeft laten gebeuren, maar in deze ongelovige wereld met een hang naar pseudo religieuse leiders, alleen maar schande roepen van achter de TV scherm en luie stoel.
Nogmaals LOF voor het verplegend personeel!! Het gaat jullie goed.
tussen de regels van het leven zie ik hoop en geluk
22 mei, 2010 - 20:45Wat een hartverscheurende reactie op een hartverscheurende reportage. Ben zelf moeder van drie kinderen waarvan twee meervoudig gehandicapt (Down syndroom, autisme, ADHD). Ik ben het met u eens dat zorgen voor een zwaar gehandicapt kind zwaar is. Als moeder ken ik donkere dagen, en nachten, en ben ik vaak bang voor de toekomst. Zeker als ik dit soort reportages zie. Maar daar staat tegenover dat ik een enorme kracht heb gevonden en ontwikkeld in mezelf, waarvan ik niet dacht deze te bezitten. Korte momenten van geluk houd mij en mijn gezin op de been. Wij hebben leren lachen om de absurditeit van het leven en andere prioriteiten leren stellen.
In geen enkel geval is mishandeling, verwaarlozing of nalatigheid in de zorg voor de zwaksten van onze samenleving acceptabel. Er moeten sancties komen om dit soort situaties te voorkomen.
Ik houd van mijn kinderen, alle drie. Ik wil niet dat ze geslagen worden als ik er straks niet meer ben om voor ze te zorgen. Ik wens ze zeker niet dood zoals Antonius. Ik wens juist dat er van zxe gehouden word door hun omgeving.
Ik roep schande vanachter mijn laptop naar u. Er zijn nog vele onbekende in het Autisme Spectrum, maar ook vele bekende....zo zijn er therapieen beschikbaar zoals EIBI (vroege gedragsinterventie), hyperbare zuurstofbehandelingen, dolfijn en hippotherapie, zelfs met stamcel stamcel therapie zijn aanzienlijke successen geboekt. Wij hebben al vele van deze therapieen toegepast met wisselend succes en helaas zonder enige steun van het zorgstelsel.
In plaats van uw eigen kind dood te wensen, of te zeggen dat een zwaar gehandicapte zelf dood wil, moet u uit uw luie en egocentrische stoel komen en uw kind nu eens gaan helpen en van hem houden.
Schande dat in Nederland straffeloos de zwaksten mishandeld, of erger, kunnen worden. Mensen mishandelen is een teken van onkunde.
Ik heb in het SPH-vak
21 mei, 2010 - 19:47Ik heb in het SPH-vak gewerkt vooral met ZMLK-kinderen. Tussendoor heb ik uitzendwerk gedaan en ben ook geplaatst bij een inrichting voor gehandicapten. Ik heb er wel geteld 3 dagen gewerkt. Wat ik heb gezien is niet normaal. Vastgebonden, opgesloten, afgebekt en alleen de hoognodige zorg.
Toen ik er iets van zei tegen een leidinggevende ben ik bedreigd wat helaas voor de leidinggevende, niet heel veel indruk maakte. Daarna werd ik de deur gewezen en was het niet meer op prijs gesteld dat ik nog kwam werken.
Ik wilde ook niet meer terug komen want ik kon het niet aan zien.
Ze vertellen het wel in 1e instantie met een mooi verhaal en dat het voor eigen bestwil is dat ze opgesloten zitten en vastgebonden maar mijn maag draaide zich om.