Netwerk

Toen ik 16 (!) was, ( ik ben nu 57), kwam ik vers van de MULO en kon ik per direct beginnen in Zorgcentrum Kennemerduin in Heemstede. Ik had geen opleiding, was net kind af en voor het eerstvuit huis, op een kamertje daar.

Na 2 weken (!) MOEST ik de nachtdienst in. Helemaal alleen op de ziekenboeg, en de verantwoording voor ook nog eens alle etages als er gebeld zou worden. Ik was doodsbang, moest de post ophalen elke avond door het mortuarium heen op de beganen grond.

IK heb huilend mijn moeder gebeld omdat ik zo bang was.

Als de bel ging omdat een bejaarde me nodig had, dan had ik geen moed om in het donker zo'n vreemde kamer open te doen, omdat ik niet wist wat ik achte die deur zou tegenkomen.

Toen midden in de nacht een oude dame in de gang gevallen was en met bloedende hoofdwond bleef liggen heb ik trillend het hoofd gebeld die in een van de huisjes op het terrein woonde. Ze was ontstemd, want als het mij niet lukte die dame allen in bed te krjgen en dan maar een theedoek om haar hoofd te binden, dan moest ik maar iemand uit bed halen die intern woonde. Ik had geen idee wie, en waar.

Na de dienst mocht ik slapen maar werd na 3 uur wakker gemaakt door de hoofdzuster met de mededeling dat ik mijn spullen kon pakken en was ontslagen.

Mensen die 's nachts hun moeder bellen, die op haar neurt dreigt de arbeidsinspectie in te schakelen, konden ze missen als kiespijn.

Er is dus niets veranderd. Geloof me, ik negeerde niet de bellen van de oude mensen uit luiheid, ik was doodsbang en niet op mijn zware taak berekend.

Er is, en was iets goed mis in de verzorging. En dat is mogelijk omdat de heren en dames politici in dure particuliere verzorgingstehuizen komen, en geen weet hebben van wat er zich werkelijk afspeelt.

Ook ik kan me helemaal vinden in het verhaal van deze vrouw het zijn de ontkenners van de problemen. jammer is het dat je alleen aan de beurt komt als je in een te huis zit let wel ik wil geen wedstrijd maar wat denk je dat er met mensen die alleen wonen hoe die soms behandeld en geklooid worden maar omdat ze allen zijn en vaak van kinderen afhankelijk die niet allemaal een bandje opnemen hoor je van die groep nauwelijks iets maar er gebeurt veel meer AWBZ, en WMO met een vijfde colonne in het stadhuis met arrogante ambtenaren dat is gewoon kafka en komt nauwelijks in het nieuws Maar ik kan u wel het een en ander vertellen.

De hele uitzending heb ik met kromme tenen zitten kijken. Niet omdat ik het niet eens ben met wat er gezegd is maar juist omdat het klopt. Ik heb 20 jaar in de ouderen zorg gewerkt en ben opgebrand uitgeblust eruit gestapt. Met een enorme trauma door alles wat daar maar kon gebeuren. En ik heb geprobeerd het aan te pakken, bespreekbaar te maken maar het mocht niet baten. Ik werd alleen maar gepest door het management omdat ik niet zo moest zeuren. Er waren zelfs opmerkingen dat ik er wel aan zou wennen. Ik werd vaak ziek wat achteraf het gevolg bleek te zijn van stress. En als je vaak ziek wordt ben je helemaal niet meer in tel. Ik schrijf dit anoniem ( waar ik normaal niet aan mee zou doen) maar ik heb te horen gekregen dat ik niks mocht zeggen anders volgden er sancties. Er werken heel veel mensen in de zorg met hun hart op de juiste plek. Maar wat zo schrijnend is dat ook veel van die mensen niet assertief genoeg zijn omdat ze de kans lopen (net als ik) buiten de groep te vallen. Dan hoor je er niet meer bij. aangezien ik daar niet aan meedeed stond ik natuurlijk vaak alleen en vooral jongere verzorgenden wilden die risico niet lopen. Als er een mishandeling plaats vond werd dat afgedaan van de kant van de leiding met " maar ja het is ook een moeilijke klant" ik vind dit onbegrijpelijk. En nu ben ik uit de zorg gestapt. En als ik naar deze documentaire kijk lopen de tranen weer over mijn wangen.

Ik hoop de de regering en inspecties meer controle gaan uitoefenen op alle takken van zorg. Niet alleen maar aangekondigde maar ook undercover operaties waar iemand dan kan kijken hoe het werkelijk gaat. WAnt het gebeurt overal. En het vreselijke is dat de mensen op de vloer niet eens in de gaten hebben dat het mishandeling is in welke vorm dan ook. En de ouderen zijn dus overgeleverd aan de willekeur van. verschrikkelijk.

Ook de zorg in verpleeghuis de Strijp in Den-Haag is ver onder de maat. Mijn moeder is hier onlangs overleden. Zij was de dag voor haar overlijden doodziek. Dit hebben wij gemeld aan de verzorgende, zij zou dit doorgeven aan haar collega en noteren in de rapportage. Dit was zij echter vergeten! Haar excuus was dat haar dienst er bijna opzat. Later op de dag hebben wij er bij de verzorging wederom melding van gemaakt. Ook nu werd er niets gedaan. Pas in de avond werden er controles gedaan. Deze waren niet goed, echter een arts werd niet gewaarschuwd,wij niet ingelicht. De nacht hierop is mijn moeder overleden. Eenzaam/alleen.Wij hebben een klacht ingediend bij de klachtencommissie die ons in het gelijk stelde. Maar er veranderd niets. Van verschillende familieleden van bewoners horen wij dat de verzorging van de bewoners meer en meer achteruit gaat. Dat je eigenlijk niet meer van zorg kan spreken. Zij durven hier echter nauwelijks iets van te zeggen, bang dat dit op hun moeder wordt verhaald!
Er werken daar mensen die nauwelijks/geen verstand hebben hoe om te gaan met demente ouderen. Als zij iets vragen wordt dit met een grauw en een snauw afgedaan (ik heb het al 3 keer gezegd,je denkt toch niet dat ik een 4de keer antwoord geef), plassen doe je maar in je luier( ook al ben je niet incontinent).Op de vraag of ze al koffie hebben gehad wordt geantwoord dat weet ik niet, maar dat zijn ze toch al vergeten, om over de smetplekken maar te zwijgen. Zelfs een arts omschreef mijn moeder als dat ze zo gek was als een konijn! Mijn moeder heeft 2 uur in alleen een hempje op een ijskoude vloer gelegen met haar heup uit de kom, kermend van de pijn! Zij stelt zich wel vaker aan aldus de verzorgende.
Het is niet alleen de regering die de zorg uitkleed, maar ook het totale gebrek aan empathie,respect voor de demente ouderen. Ook de teamleidster en de locatiemanager zijn op de hoogte, zij doen hier echter niets aan.