Het gewonde peloton (deel 2)
Uitzending van 28 juli 2010
Hoe gaan soldaten om met de traumatische ervaringen die ze opdoen in een oorlog? In Netwerk deze week in een drieluik antwoord op deze vraag; in deel 2 worden woensdag Amerikaanse soldaten van het derde peloton van de Charlie Compagnie gevolgd.
Drank en drugs
Vijftien maanden lang vechten ze in Irak. Eenmaal thuis gaat de strijd echter door. Nachtmerries en zelfmoordgedachten zijn nu de nieuwe vijand. Onder invloed van drank en drugs draait een van de soldaten volledig door. Hij raakt zelfs betrokken bij een moord.
Bekijk ook deel 1 van de serie 'Het gewonde peloton'
Bekijk de hele uitzending van woensdag 28 juli.
Drank en drugs
Vijftien maanden lang vechten ze in Irak. Eenmaal thuis gaat de strijd echter door. Nachtmerries en zelfmoordgedachten zijn nu de nieuwe vijand. Onder invloed van drank en drugs draait een van de soldaten volledig door. Hij raakt zelfs betrokken bij een moord.
Bekijk ook deel 1 van de serie 'Het gewonde peloton'
Bekijk de hele uitzending van woensdag 28 juli.







Reacties
De reactiemogelijkheid is afgesloten
Ik heb gisteren zelf de
29 juli, 2010 - 21:50Ik heb gisteren zelf de eerste twee uitzendingen (op uitzending gemist) aangekeken, en heb me er mateloos over geergerd hoe er in de interviews moet zijn geknipt en er een totaal vertekend beeld word voor geschotteld. Het zit vol van onwaarheden (bv. over het verkrijgen van een medaille voor moed door een van de geinterviewed personen). Ook word de kijker voorgelogen dat bv. ambien enkel op recept te verkrijgen is, wat dus niet het geval is. Verder word verzwegen dat ambien en ook andere slaap middelen nog al eens misbruikt worden. Het schijnt de NCRV ook te zijn ontgaan dat niet de Army een contractbreuk maakt door zulke idioten uit dienst te gooien, maar dat zijzelf een contractbreuk plegen door bv. een maand AWOL te zijn, drugs te gebruiken etc. Er word nu de kijkers een beeld voor gespiegeld in welke het lijkt of de Army geen hulp wil aanbieden. Uit eigen ervaring weet ik dat het tegen deel waar is en zou hier legio voorbeelden kunnen noemen van hulp die aangeboden word. En deze hulp beperkt zich niet enkel op de uitgezonden militair, maar grijpt over naar zijn familie de als de soldaat onder PTSD lijd ook om hulp kunnen vragen. Ik weet dan ook niet met welke afzichten de NCRV dit drieluik uitzend, maar heb het gevoel dat er een politieke achtergrond is, waarin men militaire die terug komen van een uitzending als gevaarlijke tijdbommen wil afschrilderen, dan wel de U.S. Army in een kwaad daglicht willen stellen.
onze jongens
29 juli, 2010 - 12:46Ook sommige van "onze" jongens komen beschadigd terug van een uitzending. Weten die waar ze hulp kunnen krijgen? Die informatie mis ik hier, doorverwijzing naar bijv. veteraneninstituut of BNMO.
Ondertitels en medicijnen
28 juli, 2010 - 20:55Beste redactie,
Naar aanleiding van onderzoek dat wij doen naar de gevolgen van genoemde medicatie vragen wij u of u iets kan mededelen betreffende de volgende zaken
Graag zou ik van u willen weten waarom in de uitzending van 28-07 de ondertitels van zijn
aangepast tov de aflevering van 26-07.
Tijdens de vooruitblik op 23:10-20, het moment dat Kenny Eastrigde de medicijnen Ambien, Remeron, Lexapro en Celexa bij name noemt, worden deze in de uitzending van 28-07 volledig weggelaten. Later in het stuk wordt wel gesproken over Ambien.
Hierbij heb ik de volgende vragen: Waarom zijn de ondertitels van de uitzendingen verschillend en wordt de medicatie niet meer bij name genoemd in de uitzending van 28-07. Is uw redactie onder druk gezet door de fabrikanten van deze medicijnen en is uw enig obstakel in de weg gelegd deze medicatie niet meer bij name te noemen. Als dit het geval is kunt u dan duidelijk maken door welke fabrikant of organisatie u onder druk bent geplaatst. Kunt u aangeven waarom u besloten heeft om de ondertitels weg te laten en zo dus niet meer duidelijkheid verschaft betreffende over welke medicatie het gaat met deze grote en gevaarlijke gevolgen, die ook voor Nederlandse kijker en ws militairen van belang kan zijn
Met vriendelijke groeten Paul
daarom ga ik in iedergeval
28 juli, 2010 - 20:45daarom ga ik in iedergeval het leger niet in als je dit zo meemaakt wat die personen zeggen daarom veel jongeren haken af als het zo ver is maar dan is het telaat
slachtoffer of dader?
28 juli, 2010 - 20:04De personages die in het tweede deel zijn gepresenteerd waren behoorlijk gewelddadig; volgens het programma als gevolg van de ervaringen die ze in Irak hebben meegemaakt. Ik zou hier graag een kanttekening willen plaatsen. Als dienstplichtig Libanon veteraan heb ik ervaren wat gevechtsacties voor een invloed hebben op jezelf als persoon. Echter, na onze lichting dienstplichtigen, die verplicht werd uitgezonden, kwam er ook een lichting vrijwillige dienstplichtigen. Hieronder waren zeker enkele avonturiers, zelfs enkelen die Nederland even "ontgroeid" waren.
Het Amerikaanse leger bestaat vnl. uit beroepssoldaten. De vraag die je m.i gerust mag stellen is of een aantal in uw uitzending gepresenteerde soldaten in aanleg al gewelddadig was, maw of hun huidige problemen wel volledig als gevolg van de gevechtsacties mag worden beschouwd.
PTSS en gevolgen
29 juli, 2010 - 15:47Voor mensen die geen posttraumatische stress stoornis hebben gehad zijn de gevolgen van een trauma niet te begrijpen. Ik heb zelf een posttraumatische stress stoornis als gevolg van twee zeer traumatische gebeurtenissen in mijn leven (getuigen van een zelfmoordpoging en slachtoffer van een geweldsmisdrijf). Tegen de meeste problemen die de hoofdpersonen beschrijven in de documentaire loop ik ook aan. Stel je voor dat je zelf 24 uur per dag allert ben, je constant flashbacks hebt van de traumatische gebeurtenissen, je verschrikkelijk droomt. Daarnaast slaap je slecht en onrustig. Het gevolg is dat je persoonlijkheid veranderd. Je bent prikkelbaar en staat steeds op scherp. Je weet dat alcohol je verdooft en dus neem je dat. Medicatie maakt een ander persoon van je. Het is dan heel makkelijk om te roepen ik was in Libanon en ik heb geen PTSS. Ik stel het anders jij hebt geluk dat je het niet hebt. En ja van PTSS kan je geweldadig worden. Dus oordeel niet te snel maar verdiep je eerst in wat PTSS is en wat het ziektebeeld is. En met alle respect een vergelijk Libanon met Irak Afghanistan of Vietnam is niet aan de orde. Deze jongens hebben deelgenomen aan gevechtsacties. Jullie hebben met alle respect voor je missie puur en alleen gekeken en gerapporteerd. Met heel af en toe een kogel of granaat die in de buurt vloog.
Het gewonde peloton.
29 augustus, 2010 - 17:08Meneer of mevrouw Toine u uitspraak doet onrecht aan velen.
"En met alle respect een vergelijk Libanon met Irak Afghanistan of Vietnam is niet aan de orde. Deze jongens hebben deelgenomen aan gevechtsacties. Jullie hebben met alle respect voor je missie puur en alleen gekeken en gerapporteerd. Met heel af en toe een kogel of granaat die in de buurt vloog."
Effe voor de duidelijkheid, jij weet dus ook niet waar je over praat.
Ik ben in Libanon geweest en heb wel degelijk aan gevechtshandelingen deel genomen.
Dus a.u.b praat niet als een kip z.......
Omdat u niet de feiten kent geeft dat nog niet het recht zo te oordelen.