Netwerk

8 januari 2009 — “Ik heb inmiddels samen met mijn echtgenote al diverse bezoeken gebracht aan het Centrum voor Werk en Inkomen (CWI) in Leiden. Mijn complimenten over de manier waarop je geholpen wordt! Na veertig jaar werken is het voor mij wel een vreemde ervaring om op 62-jarige leeftijd een beroep te moeten doen op een sociale instelling voor een uitkering. Niet dat ik mij daar te goed voor voel, helemaal niet. Maar je bent altijd gewend je eigen kost te verdienen”.

“Je loopt ook tegen dingen aan waar je tot voor kort geen notie had. Ondernemers betalen geen ww-premie en kunnen dus ook geen beroep doen op de ww. De enige uitkering die dan overblijft is een bijstandsuitkering van de gemeente waar je woont. Voor deze uitkering heb ik nu een aanvraag ingediend”. “De beslissing daarop kan wel zes weken duren. Best wel lang wanneer je laatste salaris in oktober 2008 is overgemaakt en je geen spaargeld hebt. Alle vaste lasten, gas, water, hypotheek, verzekeringen etcetera gaan gewoon door! Maar we redden ons wel tot op heden”.

“Er is inmiddels een koper gevonden voor de twee Shell-tankstations die ik had. Deze koper ken ik, want hij is mijn voormalige partner in het schadebedrijf Dijksman de Jong in Katwijk. De stations zijn inmiddels vijf tot zes weken gesloten. Om de stations weer op te starten heeft de Jong een beroep op mij gedaan. Het gaat om een baantje van drie maanden of langer. Op die manier zal het voorlopig niet nodig zijn gebruik te maken van de bijstanduitkering”.

“Alle vier de Toyota-bedrijven die ik had, zijn inmiddels weer opgestart. De importeur heeft ze overgenomen. Van de medewerkers is zo ongeveer iedereen weer in dienst genomen, behalve ik. Het laatste nieuws is dat de vestiging Hillegom weer ontruimd is, dus de herstart is van korte duur geweest. Reden is een conflict tussen de eigenaar/verhuurder en Toyota”.

“De afwikkeling van mijn faillissement kan nog wel even duren. Mocht iemand nog een leuke baan voor mij hebben, dan houd ik mij aanbevolen”.

Anton Beekhuis bouwde in veertig jaar een zakenimperium op van vier Toyota-dealerbedrijven en twee tankstations. Al zijn geld stak hij in zijn bedrijven, met het oogmerk na zijn pensioen de bedrijven te verkopen en van de opbrengst te rentenieren. Eind 2008 raakte hij alles kwijt door een faillissement. De klanten bleven weg omdat de crisis ertoe leidt dat mensen het aankopen van een nieuwe auto uitstellen.