Netwerk

31 oktober 2008 — Komend weekend ga ik naar Chicago. Voor de verkiezingen, hoe kan het anders. Ik zal er enkele reportages gaan maken voor onze speciale uitzendingen vanuit Amerika, begin volgende week.

Terwijl ik mijn koffer uit de schuur haal denk ik terug aan mijn vorige bezoek aan Uncle Sam.

Augustus 2000: ik vertrek uit Washington DC. Een zomer lang heb ik voor onder andere het NOS Journaal meegewerkt aan reportages over de strijd tussen Gore en Bush. Jammer genoeg mag ik niet tot het einde blijven.

Ach, Gore zal het wel redden, is dan de algemene gedachte. Vier, of misschien wel acht jaar meer van hetzelfde. Een beleid á la Clinton, maar dan met een groen randje. Op zich lekker rustig.

Maar het loopt dus allemaal anders. De nasleep van de verkiezingen lijkt wel een soapserie - ongeldige stembiljetten, hertellingen, rechtzaken - en uiteindelijk wordt Bush president.

Wat er daarna gebeurt had zelfs de beste thrillerschrijver niet kunnen verzinnen: 11 september. Afghanistan en Irak. Burgerrechten worden ingeperkt. Martelingen in Guantanamo en Abu Ghraib. De orkaan Katrina verwoest New Orleans. De huizenmarkt stort in. En als klap op de vuurpijl de grootste financiële crisis sinds de jaren ’30.

En nu, na acht jaar, ga ik dus weer terug. Herken ik Amerika nog, of is het echt zo veranderd als we moeten geloven? Zijn de mensen echt zo boos, bang en teleurgesteld? En is het land echt zover dat het een zwarte man naar het Witte Huis stuurt?

Ik ben benieuwd.