Mouloedah
aangemaakt door Piet de Blaauw
17 augustus 2009 — Mouloedah is 22 en zou in Nederland misschien een studie volgen, haar eerste baantje hebben of lekker met vakantie gaan. Maar Mouloedah woont niet in Nederland, maar in Afghanistan. En ze heeft al een heel leven achter zich.
Op veertienjarige leeftijd is ze uitgehuwelijkt aan een man van wie ze niet eens weet hoe oud hij precies is. Ze schat hem tussen de zestig en zeventig jaar. Pas na de bruiloft komt ze erachter dat haar nieuwe echtgenoot al twee andere vrouwen heeft. En ze komt erachter dat hij zijn vrouwen slaat. Met stokken en kabels.
Cameraman Harry van de Westelaken en ik bezoeken Mouloedah in een vrouwengevangenis in Kaboel. Normaal komen cameraploegen hier niet binnen, maar dat is wel gelukt met behulp van Qadriya Yasdan Parast. Ooit kwam Qadriya als vluchteling naar Nederland, maar nu zit ze in het Afghaanse parlement. Eerst wil de gevangenisdirectie een interview met Mouloedah niet toestaan, maar Qadriya heeft als parlementariër recht om gevangenen te spreken.
Niet de gewelddadige echtgenoot van Mouloedah zit dus in de gevangenis, maar het meisje zelf. En dat is in het huidige Afghanistan helaas volstrekt logisch. Want Mouloedah vluchtte uiteindelijk voor haar man en dook onder bij een man van haar eigen leeftijd. En dat mag volgens de wet in Afghanistan niet. Een vrouw die omgaat met een andere man dan haar eigen echtgenoot.
Twaalf jaar heeft Mouloedah voor de boeg in de gevangenis. En daarna moet ze terug naar haar man, want dat is de wet. Qadriya doet er alles aan om iets aan het lot van Mouloedah te doen. Maar het lijkt een druppel op de gloeiende plaat want de gevangenis zit vol Mouloedahs. Voor een westerling lijkt de situatie harteloos. Maar dat is iets waar ook Qadriya weinig aan kan doen. Kritiek leveren op de islamitische wetgeving is politieke zelfmoord. En dus zit er niets anders op dan een enkeling als Mouloedah te helpen.
Het is te hopen dat media-aandacht iemand als Mouloedah kan helpen. Zo niet, dan zit ze de komende twaalf jaar in de gevangenis. Samen met haar vierjarig kindje, dat bij haar in de gevangenis woont. En daarna moet ze terug naar haar echtgenoot, vertelt ze met treurende ogen. Want haar drie andere kinderen wonen nog bij hem. Hij heeft al aangekondigd dat hij nooit zal toestaan dat ze van hem scheidt. De enige redding zou zijn als Mouloedahs man intussen overlijdt. Heeft het grote leeftijdverschil toch nog nut.
Piet de Blaauw
Lees ook een eerder weblog van verslaggever Piet de Blaauw over Qadriya
Bekijk ook de reportage: Qadriya en de vrouwenrechten
Op veertienjarige leeftijd is ze uitgehuwelijkt aan een man van wie ze niet eens weet hoe oud hij precies is. Ze schat hem tussen de zestig en zeventig jaar. Pas na de bruiloft komt ze erachter dat haar nieuwe echtgenoot al twee andere vrouwen heeft. En ze komt erachter dat hij zijn vrouwen slaat. Met stokken en kabels.
Cameraman Harry van de Westelaken en ik bezoeken Mouloedah in een vrouwengevangenis in Kaboel. Normaal komen cameraploegen hier niet binnen, maar dat is wel gelukt met behulp van Qadriya Yasdan Parast. Ooit kwam Qadriya als vluchteling naar Nederland, maar nu zit ze in het Afghaanse parlement. Eerst wil de gevangenisdirectie een interview met Mouloedah niet toestaan, maar Qadriya heeft als parlementariër recht om gevangenen te spreken.
Niet de gewelddadige echtgenoot van Mouloedah zit dus in de gevangenis, maar het meisje zelf. En dat is in het huidige Afghanistan helaas volstrekt logisch. Want Mouloedah vluchtte uiteindelijk voor haar man en dook onder bij een man van haar eigen leeftijd. En dat mag volgens de wet in Afghanistan niet. Een vrouw die omgaat met een andere man dan haar eigen echtgenoot.
Twaalf jaar heeft Mouloedah voor de boeg in de gevangenis. En daarna moet ze terug naar haar man, want dat is de wet. Qadriya doet er alles aan om iets aan het lot van Mouloedah te doen. Maar het lijkt een druppel op de gloeiende plaat want de gevangenis zit vol Mouloedahs. Voor een westerling lijkt de situatie harteloos. Maar dat is iets waar ook Qadriya weinig aan kan doen. Kritiek leveren op de islamitische wetgeving is politieke zelfmoord. En dus zit er niets anders op dan een enkeling als Mouloedah te helpen.
Het is te hopen dat media-aandacht iemand als Mouloedah kan helpen. Zo niet, dan zit ze de komende twaalf jaar in de gevangenis. Samen met haar vierjarig kindje, dat bij haar in de gevangenis woont. En daarna moet ze terug naar haar echtgenoot, vertelt ze met treurende ogen. Want haar drie andere kinderen wonen nog bij hem. Hij heeft al aangekondigd dat hij nooit zal toestaan dat ze van hem scheidt. De enige redding zou zijn als Mouloedahs man intussen overlijdt. Heeft het grote leeftijdverschil toch nog nut.
Piet de Blaauw
Lees ook een eerder weblog van verslaggever Piet de Blaauw over Qadriya
Bekijk ook de reportage: Qadriya en de vrouwenrechten
Reacties
Er zijn geen reacties geplaatst in dit debat.