Netwerk maakt brokken in Afghanistan
aangemaakt door Piet de Blaauw
19 augustus 2009 — Na bijna dertig jaar oorlog kent Afghanistan weinig helden meer. Of mensen die als held worden beschouwd. Achmed Massoud is daar een van. In Kaboel hangt overal zijn portret. Niet alleen op overheidsgebouwen, maar ook in winkels, kantoren en bij mensen thuis.
Een groot deel van zijn populariteit dankt Massoud aan het feit dat hij een van de weinigen is die eind jaren 90 stand houdt tegen de Taliban. De Talibs dringen hem uiteindelijk terug tot in de Panshir-vallei, een onherbergzame uithoek van het land. Maar verslaan kunnen ze hem niet.
Dat Massoud zelf in een jarenlange burgeroorlog ook veel bloed vergiet, wordt niet vaak meer genoemd. De Leeuw van Panshir is nog altijd een held in Afghanistan. Ondanks dat hij dood is. Of misschien vooral omdat hij dood is. Want veel Afghanen denken dat het Afghanistan veel beter zou zijn gegaan als Massoud niet was gestorven.
Alleen de manier waarop hij sterft en het tijdstip daarvan draagt al bij tot de mythische proporties van de man. Twee dagen voor 11 september 2001 wordt Massoud gedood door een bom, verstopt in een nep-camera van twee Noord-Afrikanen die zich voordoen als Belgische journalisten.
Dankzij deze Belgische ‘collega’s’ moet cameraman Harry van de Westelaken nu om de haverklap aan veiligheidsmensen laten zien dat zijn camera het ook werkelijk doet. Het is echt geen bom.
Waarschijnlijk wil Al Qaida met de aanslag op Massoud voorkomen dat hij samen met de Amerikanen de aanval kan openen na de aanslag in New York en Washington op 11 september. Osama bin Laden houdt zich schuil bij de Taliban. Uiteindelijk hebben de Massoud-troepen in de zogenaamde Noordelijke Alliantie, met hulp van de Amerikanen, de Taliban alsnog verslagen.
Massoud IS een held gebleven. Elk land heeft rolmodellen nodig. Op veel posters voor de presidentsverkiezingen staan de kandidaten dan ook afgebeeld met een foto van Massoud. Samen met een held op de foto staan doet het goed bij de kiezers is waarschijnlijk het idee, ook al is hij dood.
Als iemand het recht heeft om samen met Massoud op een poster te staan dan is het Abdullah Abdullah. Deze presidentskandidaat wordt in staat geacht om uiteindelijk de verkiezingen te winnen en de huidige president Karzai te verslaan. Karzai heeft de grootste kans om de verkiezingen te winnen, maar als er een tweede ronde komt zou er een coalitie tegen hem worden gevormd, zo is het idee. Met Abdullah als president.
Eerder is Abdullah nog woordvoerder en rechterhand van Massoud. In die hoedanigheid bezoekt mijn oud-Netwerk-collega Peter Tetteroo hem in de Panshir Vallei eind jaren 90. Terwijl de rest van Afghanistan wordt beheerst door de Taliban. Peter wil een interview afnemen met Massoud, maar voorafgaande aan het gesprek verstijft hij van schrik. Zijn cameraman stoot per ongeluk een eeuwenoude vaas om. Het kunststuk valt in gruzelementen en Peter en zijn cameraman zijn als verlamd.
Enkele dagen eerder heeft een andere Afghaanse krijgsheer nog een journalist twee kogels in zijn armen geschoten. Gelukkig is de Leeuw van Panshir in een goeie bui en het incident loopt met een sisser af. Wellicht heeft Abdoelah nog een sussende rol gespeeld.
Meer dan tien jaar later sta ik bij Abdullah Abdullah in de kamer voor een en interview. Hij weet zich het voorval nog te herinneren en hij lacht hartelijk. Het ijs is gebroken. Vlak voor ons interview stoot cameraman Harry een duur schaakbord om dat in de kamer staat. De stukken rollen door de hele kamer. Gelukkig is er niets gebroken.
Net als zijn dode held kan de, mogelijk, toekomstige president van Afghanistan de lol er wel van inzien. Anders dan mijn collega's een decennium geleden, hoeven wij niet meer te vrezen voor ons leven. Afghanistan gaat vooruit.
Foto: rybolov, Flickr.
Lees ook eerdere blogposts bij de serie Afghanistan in beeld:
- Mouloedah: een meisje van 22 is uitgehuwelijkt aan een man die naar schatting 50 jaar ouder is dan zij, en probeert te ontsnappen uit dit gearrangeerde huwelijk.
- Slachtoffers van de verkiezingen: mannen in Afghanistan vragen aan vrouwelijke parlementariër op wie ze moeten stemmen.
Een groot deel van zijn populariteit dankt Massoud aan het feit dat hij een van de weinigen is die eind jaren 90 stand houdt tegen de Taliban. De Talibs dringen hem uiteindelijk terug tot in de Panshir-vallei, een onherbergzame uithoek van het land. Maar verslaan kunnen ze hem niet.
Dat Massoud zelf in een jarenlange burgeroorlog ook veel bloed vergiet, wordt niet vaak meer genoemd. De Leeuw van Panshir is nog altijd een held in Afghanistan. Ondanks dat hij dood is. Of misschien vooral omdat hij dood is. Want veel Afghanen denken dat het Afghanistan veel beter zou zijn gegaan als Massoud niet was gestorven.
Alleen de manier waarop hij sterft en het tijdstip daarvan draagt al bij tot de mythische proporties van de man. Twee dagen voor 11 september 2001 wordt Massoud gedood door een bom, verstopt in een nep-camera van twee Noord-Afrikanen die zich voordoen als Belgische journalisten.
Dankzij deze Belgische ‘collega’s’ moet cameraman Harry van de Westelaken nu om de haverklap aan veiligheidsmensen laten zien dat zijn camera het ook werkelijk doet. Het is echt geen bom.
Waarschijnlijk wil Al Qaida met de aanslag op Massoud voorkomen dat hij samen met de Amerikanen de aanval kan openen na de aanslag in New York en Washington op 11 september. Osama bin Laden houdt zich schuil bij de Taliban. Uiteindelijk hebben de Massoud-troepen in de zogenaamde Noordelijke Alliantie, met hulp van de Amerikanen, de Taliban alsnog verslagen.
Massoud IS een held gebleven. Elk land heeft rolmodellen nodig. Op veel posters voor de presidentsverkiezingen staan de kandidaten dan ook afgebeeld met een foto van Massoud. Samen met een held op de foto staan doet het goed bij de kiezers is waarschijnlijk het idee, ook al is hij dood.
Als iemand het recht heeft om samen met Massoud op een poster te staan dan is het Abdullah Abdullah. Deze presidentskandidaat wordt in staat geacht om uiteindelijk de verkiezingen te winnen en de huidige president Karzai te verslaan. Karzai heeft de grootste kans om de verkiezingen te winnen, maar als er een tweede ronde komt zou er een coalitie tegen hem worden gevormd, zo is het idee. Met Abdullah als president.
Eerder is Abdullah nog woordvoerder en rechterhand van Massoud. In die hoedanigheid bezoekt mijn oud-Netwerk-collega Peter Tetteroo hem in de Panshir Vallei eind jaren 90. Terwijl de rest van Afghanistan wordt beheerst door de Taliban. Peter wil een interview afnemen met Massoud, maar voorafgaande aan het gesprek verstijft hij van schrik. Zijn cameraman stoot per ongeluk een eeuwenoude vaas om. Het kunststuk valt in gruzelementen en Peter en zijn cameraman zijn als verlamd.
Enkele dagen eerder heeft een andere Afghaanse krijgsheer nog een journalist twee kogels in zijn armen geschoten. Gelukkig is de Leeuw van Panshir in een goeie bui en het incident loopt met een sisser af. Wellicht heeft Abdoelah nog een sussende rol gespeeld.
Meer dan tien jaar later sta ik bij Abdullah Abdullah in de kamer voor een en interview. Hij weet zich het voorval nog te herinneren en hij lacht hartelijk. Het ijs is gebroken. Vlak voor ons interview stoot cameraman Harry een duur schaakbord om dat in de kamer staat. De stukken rollen door de hele kamer. Gelukkig is er niets gebroken.
Net als zijn dode held kan de, mogelijk, toekomstige president van Afghanistan de lol er wel van inzien. Anders dan mijn collega's een decennium geleden, hoeven wij niet meer te vrezen voor ons leven. Afghanistan gaat vooruit.
Foto: rybolov, Flickr.
Lees ook eerdere blogposts bij de serie Afghanistan in beeld:
- Mouloedah: een meisje van 22 is uitgehuwelijkt aan een man die naar schatting 50 jaar ouder is dan zij, en probeert te ontsnappen uit dit gearrangeerde huwelijk.
- Slachtoffers van de verkiezingen: mannen in Afghanistan vragen aan vrouwelijke parlementariër op wie ze moeten stemmen.
