Openbare orde en goede zeden
aangemaakt door Bram_de_Waal
14 januari 2009 — Voor een reportage wil je als verslaggever het liefst met zoveel mogelijk mensen spreken. Zo ook voor een verhaal over Johan S., in de media vaak omschreven als de valiumverkrachter. In 2007 werd hij veroordeeld tot tien jaar cel. De rechtbank oordeelde dat er meer dan voldoende bewijs is dat Johan S. meerdere vrouwen drogeerde met valium en daarna gewelddadig heeft verkracht.
Johan S. ging tegen deze uitspraak in hoger beroep. Bij het gerechtshof zijn inmiddels deskundigen gehoord die grote twijfels hebben over het bewijsmateriaal in de zaak. Zo stelt de gerenommeerde Schotse toxicoloog Dave Barclay dat aan de hand van het forensisch onderzoek niet bewezen kan worden dat de vrouwen door Johan S. zijn bedwelmd en vervolgens verkracht.
Toch hebben meerdere vrouwen, los van elkaar, aangifte tegen Johan S. gedaan. Verdacht, zou je zeggen. En dus alle reden om hem kritische vragen te stellen. Aan zijn advocaat vraag ik daarom of het mogelijk is om Johan in de gevangenis te bezoeken. Ze laat weten dat hij me graag wil ontvangen tijdens het bezoekuur.
Om als journalist op bezoek te kunnen in een gevangenis, is het regelmatig nodig een officieel verzoek te doen bij de directie van de penitentiaire inrichting. Vaak is het geen enkel probleem en is een ontmoeting met een gedetineerde al snel geregeld.
Ik stuur een fax naar de gevangenisdirecteur. Ook Johan S. heeft mij inmiddels op de lijst met bezoekers gezet. Er gaan weken overheen voor ik antwoord krijg. Één dag voor het geplande bezoek ontvang ik via de mail het volgende antwoord van de juriste van de gevangenis:
“Artikel 40 van de Penitentiaire beginselenwet is van toepassing. Dit artikel geeft aan dat de directeur toestemming kan geven voor het voeren van een gesprek tussen een gedetineerde en een vertegenwoordiger van de media, voor zover dit zich verdraagt met 4 nader genoemde belangen.
De directeur van de JI Vught geeft geen toestemming voor het bezoek door u aan gedetineerde omdat een gesprek tussen u beiden in het kader van een reportage over de strafzaak van gedetineerde zich niet verdraagt met de bescherming van de openbare orde en de goede zeden en de bescherming van de rechten van vrijheden van anderen.
Hierbij is mede overwogen dat de strafzaak van gedetineerde S. nog niet onherroepelijk is.”
Blijkbaar mogen gevangenen van justitie pas interviews geven als ze onherroepelijk veroordeeld zijn. Maar voor iemand die altijd heeft verklaard onschuldig te zijn, heeft een gesprek met de media dan weinig zin meer.
Telefonisch laat de juriste weten dat het om een ‘weloverwogen beslissing’ gaat. Ook het Openbaar Ministerie is door de gevangenis om advies gevraagd. De aanklagers in hoger beroep vinden het geen goed idee dat hun verdachte Johan S. in Netwerk zijn kant van het verhaal vertelt.
Inmiddels heeft Johan S. in zijn cel zelfs een officieel contactverbod ontvangen. Als hij contact opneemt met Netwerk, volgen er sancties. Ook bellen naar de redactie zit er voor hem dus niet in.
Johan S. wilde graag in de uitzending vertellen dat hij de vrouwen die aangifte tegen hem hebben gedaan, niet heeft gedrogeerd en verkracht. Of dat de waarheid is, weten we niet. Feit is dat het bewijsmateriaal in de zaak volgens deskundigen zeer zwak is en dat hij mogelijk onterecht is veroordeeld. Reden voor Netwerk om Johan in de uitzending aan het woord te laten.
Het opgelegde contactverbod is wel een zeer vergaande maatregel om te voorkomen dat hij zijn verhaal kan doen. Hoe dan ook, het is wel de reden dat een reactie van Johan S. in onze reconstructie ontbreekt. Om toch een beeld te krijgen hoe het met hem gaat, kunt u een brief van Johan S. gericht aan zijn ouders lezen, afgelopen week geschreven in zijn cel.
Bram de Waal
Verslaggever Netwerk
Johan S. ging tegen deze uitspraak in hoger beroep. Bij het gerechtshof zijn inmiddels deskundigen gehoord die grote twijfels hebben over het bewijsmateriaal in de zaak. Zo stelt de gerenommeerde Schotse toxicoloog Dave Barclay dat aan de hand van het forensisch onderzoek niet bewezen kan worden dat de vrouwen door Johan S. zijn bedwelmd en vervolgens verkracht.
Toch hebben meerdere vrouwen, los van elkaar, aangifte tegen Johan S. gedaan. Verdacht, zou je zeggen. En dus alle reden om hem kritische vragen te stellen. Aan zijn advocaat vraag ik daarom of het mogelijk is om Johan in de gevangenis te bezoeken. Ze laat weten dat hij me graag wil ontvangen tijdens het bezoekuur.
Om als journalist op bezoek te kunnen in een gevangenis, is het regelmatig nodig een officieel verzoek te doen bij de directie van de penitentiaire inrichting. Vaak is het geen enkel probleem en is een ontmoeting met een gedetineerde al snel geregeld.
Ik stuur een fax naar de gevangenisdirecteur. Ook Johan S. heeft mij inmiddels op de lijst met bezoekers gezet. Er gaan weken overheen voor ik antwoord krijg. Één dag voor het geplande bezoek ontvang ik via de mail het volgende antwoord van de juriste van de gevangenis:
“Artikel 40 van de Penitentiaire beginselenwet is van toepassing. Dit artikel geeft aan dat de directeur toestemming kan geven voor het voeren van een gesprek tussen een gedetineerde en een vertegenwoordiger van de media, voor zover dit zich verdraagt met 4 nader genoemde belangen.
De directeur van de JI Vught geeft geen toestemming voor het bezoek door u aan gedetineerde omdat een gesprek tussen u beiden in het kader van een reportage over de strafzaak van gedetineerde zich niet verdraagt met de bescherming van de openbare orde en de goede zeden en de bescherming van de rechten van vrijheden van anderen.
Hierbij is mede overwogen dat de strafzaak van gedetineerde S. nog niet onherroepelijk is.”
Blijkbaar mogen gevangenen van justitie pas interviews geven als ze onherroepelijk veroordeeld zijn. Maar voor iemand die altijd heeft verklaard onschuldig te zijn, heeft een gesprek met de media dan weinig zin meer.
Telefonisch laat de juriste weten dat het om een ‘weloverwogen beslissing’ gaat. Ook het Openbaar Ministerie is door de gevangenis om advies gevraagd. De aanklagers in hoger beroep vinden het geen goed idee dat hun verdachte Johan S. in Netwerk zijn kant van het verhaal vertelt.
Inmiddels heeft Johan S. in zijn cel zelfs een officieel contactverbod ontvangen. Als hij contact opneemt met Netwerk, volgen er sancties. Ook bellen naar de redactie zit er voor hem dus niet in.
Johan S. wilde graag in de uitzending vertellen dat hij de vrouwen die aangifte tegen hem hebben gedaan, niet heeft gedrogeerd en verkracht. Of dat de waarheid is, weten we niet. Feit is dat het bewijsmateriaal in de zaak volgens deskundigen zeer zwak is en dat hij mogelijk onterecht is veroordeeld. Reden voor Netwerk om Johan in de uitzending aan het woord te laten.
Het opgelegde contactverbod is wel een zeer vergaande maatregel om te voorkomen dat hij zijn verhaal kan doen. Hoe dan ook, het is wel de reden dat een reactie van Johan S. in onze reconstructie ontbreekt. Om toch een beeld te krijgen hoe het met hem gaat, kunt u een brief van Johan S. gericht aan zijn ouders lezen, afgelopen week geschreven in zijn cel.
Bram de Waal
Verslaggever Netwerk
